کتاب تلفیق روان درمانی ها

در روان‌درمانی، از دیرباز این پرسش مطرح بوده که آیا یک مکتب یا یک نظریه‌ی واحد می‌تواند پاسخ‌گوی طیف گسترده‌ی مراجعان و مشکلات روانی باشد یا نه. دکتر جورج استریکر در کتاب «تلفیق روان‌درمانی‌ها»، از دل همین پرسش حرکت کرده و تشریح می‌کند که هیچ مدل درمانی به‌تنهایی نتوانسته اکثریت قریب‌به‌اتفاق درمانگران را با خود همراه کند و به همین دلی، رویکرد تلفیقی امروزه به گزینه‌ای پذیرفته‌شده در میان اهل فن بدل شده است؛ چنان‌که تقریبا هر درمانگری، دست‌کم تا حدودی، از تلفیق روان‌درمانی‌ها بهره می‌گیرد.
استریکر در ابتدا مرز میان تلفیق واقعی و آنچه معمولا «التقاط‌گرایی» خوانده می‌شود را روشن کرده است، از نگاه او، صرف وام گرفتن چند تکنیک از مکاتب گوناگون و به‌کاربستن آن‌ها در کنار هم، تلفیق به‌شمار نمی‌آید؛ آنچه اهمیت دارد، توجه به رابطه‌ی میان تکنیک و نظریه‌ای است که آن تکنیک از دل آن بیرون آمده است. بر همین اسا، کتاب چهار مسیر اصلی تلفیق را معرفی می‌کند: رویکرد عوامل مشترک که بر وجوه اشتراک همه‌ی روش‌های درمانی تکیه دارد، تلفیق تکنیکی که از فنون گوناگون بدون پای‌بندی به چارچوب نظری‌شان استفاده می‌کند، تلفیق نظری که تلاش می‌کند دیدگاه‌های مختلف را در قالبی یکپارچه کنار هم بنشاند، و تلفیق جذبی که استریکر توجه ویژه‌ای به آن دارد و آن را مسیری برای بازتعریف مرزهای میان مکاتب می‌داند.
پس از تبیین این چارچوب مفهومی، نویسنده به سراغ سیر تاریخی شکل‌گیری تلفیق روان‌درمانی می‌رود و توضیح می‌دهد چگونه این رویکرد به‌ویژه در دهه‌های پایانی قرن بیستم، از دل نارضایتی درمانگران نسبت به محدودیت‌های رویکردهای تک‌مکتبی زاده شد. در ادامه فرایند درمان و مکانیسم‌های اصلی تغییر در چارچوب تلفیقی بررسی می‌شود و نویسنده با ارجاع به مبانی تجربی، نشان داده این رویکرد تا چه اندازه با شواهد پژوهشی همراستاست. بخشی دیگر از کتاب نیز به چشم‌اندازها و تحولات آینده‌ی این حوزه اختصاص دارد و نمونه‌های موردی متعددی نیز در لابه‌لای فصل‌ها آمده که فرایند کار با مراجعانی با مسائل گوناگون را به تصویر می‌کشد.
زبان کتاب رسمی، دقیق و متناسب با متون آموزشی رشته‌ی روان‌شناسی بالینی است؛ نثری که بدون پیچیدگی‌های غیرضروری، مستقیم به سراغ مسائل بالینی می‌رود. همین ویژگی باعث می‌شود «تلفیق روان‌درمانی‌ها» هم برای دانشجویان مشتاق تحصیلات تکمیلی که تازه با این حوزه آشنا می‌شوند مفید باشد، و هم برای درمانگران باتجربه‌ای که می‌خواهند درک منسجم‌تری از رویکرد تلفیقی به دست آورند.