کتاب ظلمت در نیمروز Darkness at Noon


  • قیمت : ۱۴,۰۰۰ تومان
  • وضعیت : موجود

معرفی کتاب ظلمت در نیمروز اثر آرتور کوستلر

محمدعلی فائزی محمدعلی فائزی

ظلمت در نیمروز، رمانی است نوشته ی آرتور کستلر که برای اولین بار در سال 1940 به انتشار رسید. این کتاب که شناخته شده ترین اثر کستلر به حساب می آید، داستان زندگی بلشویکی به نام روباشوف را روایت می کند که توسط حکومت شوروی طرد شده، به زندان انداخته شده و به اتهام خیانت، محاکمه می شود. این رمان، تصویری از سیاست های کابوس وار زمانه ی معاصر را در قالب داستانی فوق العاده جذاب ارائه می کند. قهرمان این اثر، مرد سالخورده ای است که توسط حزبی که خودش در شکل گیری و به قدرت رسیدن آن، نقش بسزایی ایفا کرده، به زندان انداخته شده و شکنجه ی روحی و روانی می شود. ظلمت در نیمروز با ارائه ی تصویری بی نهایت دقیق و قابل باور از درد و رنج مردی تنها، سوالات بنیادینی درباره ی مفهوم هدف و وسیله و ارتباط آن با سیاست های گذشته، حال و آینده ی بشر مطرح می کند.

خرید و معرفی کتاب خواندنی ظلمت در نیمروز



انتشارات: ماهیماهی
مشخصات کتاب ظلمت در نیمروز
قطع :رقعی
شابک :978-964-209-132-4
وزن :290
تعداد صفحه :248
سال انتشار شمسی :1395
سال انتشار میلادی :1940
سری چاپ :4

ویژگی ها کتاب ظلمت در نیمروز

جزو لیست مدرن لایبرری (به انتخاب منتقدین)

نکوداشت های کتاب ظلمت در نیمروز
A grimly fascinating interpretation of the logic of the Russian Revolution.
تفسیری فوق العاده مسحورکننده از منطق درگیر در انقلاب روسیه.
Literary Supplement

A seminal work of twentieth-century literature.
اثری جریان ساز در ادبیات قرن بیستم.
Barnes & Noble

A rare and beautifully executed novel.
رمانی کم نظیر و خوش ساخت.
New York Herald Tribune

بخش هایی از کتاب ظلمت در نیمروز (لذت متن)
فکر می کردیم که تاریخ مثل فیزیک است. توی فیزیک یک تجربه را هزار بار هم می توانیم تکرار کنیم، اما در تاریخ فقط یک بار امکان پذیر است. دانتون و سن ژوس را فقط یک بار می شود خفه کرد و اگر معلوم شود که ساخت زیردریایی های بزرگ درست بوده است، رفیق بوگروف دوباره زنده نخواهد شد.

انتظار داری از قربانی کردن چند صد هزار نفر برای امید بخش ترین تجربه ی تاریخ بشری چشم پوشی کنیم؟

سیاست جوانمردانه در فضای عادی تاریخ تا حدی کارایی دارد ولی در مواقع بحرانی قاعده ای جز قاعده ی قدیمی کارساز نیست: هدف وسیله را توجیه می کند.