کتاب رمز گشایی از داروین

Hacking Darwin
مهندسی ژنتیک و آینده بشریت
کد کتاب : 53346
مترجم :
شابک : 978-6227124361
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 347
سال انتشار شمسی : 1400
سال انتشار میلادی : 2019
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 11 آبان

نامزد بهترین کتاب علمی گودریدز سال 2019

معرفی کتاب رمز گشایی از داروین اثر جیمی متزل

پس از انقلاب ژنتیکی، دی ان ای ما درست به اندازه فناوری های اطلاعات، قابل خواندن، قابل ویرایش و قابل رمزگشایی خواهد بود. اما توانایی بشریت در سازمان دهی مجدد کد ژنتیکی خود، انتخاب سرنوشت سازی است که عواقب گسترده ای را به همراه دارد. انتخاب هایی که می تواند رفاه، سلامت و پیشرفت را برای نسل آینده بشر به همراه داشته باشد و یا به مسابقه ای خطرناک و مرگ بار در زمینه تسلیحات ژنتیک بین انسان ها تبدیل شود.
دانشمندان اکنون به راستی داستان هایی را که پیش تر تنها می توانستیم در کتاب های علمی تخیلی پیدا کنیم به واقعیت تبدیل می کنند. با خواندن این کتاب به سوی آینده ای می نگرید که در آن عقاید، اصول اخلاقی، باورها، مکاتب، سیاست و حتی جوهره انسانیت به گونه ای به چالش کشیده شده است که پیش تر هرگز مشابه آن را در تاریخ سراغ نداریم.
با کاربرد مهندسی ژنتیک در آینده حتی معنای انسان بودن نیز به پرسش کشیده خواهد شد. آینده ای که می توانیم در آن آینده کودکان مان را مهندسی کنیم، و نه تنها ضریب هوشی آن ها را تعیین کنیم بلکه ویژگی های شخصیتی پیش فرض آن ها را نیز با مهندسی ژنتیک مشخص کنیم، از پیش نویس ها حیات بسازیم، طول عمر خود را به طرز شگفت انگیزی افزایش دهیم و دنیای حیوانات و گیاهان را از نو خلق کنیم. به راستی چه سرنوشتی در انتظار ما خواهد بود؟ و...

کتاب رمز گشایی از داروین

جیمی متزل
جیمی فردریک متزل (زاده 1 ژوئیه 1968) مفسر ژئوپلیتیک آمریکایی، نویسنده، عضو ارشد شورای آتلانتیک و شریک سابق در شرکت سرمایه گذاری جهانی Cranemere LLC است. او نویسنده پنج کتاب از جمله رمان های علمی تخیلی، کد پیدایش و سونات ابدی و اثر غیر داستانی، هک داروین: مهندسی ژنتیک و آینده بشریت است. در سال 2004، او ناموفق در برابر امانوئل کلیور، شهردار سابق کانزاس برای نامزدی دموکرات ها برای منطقه پنجم کنگره میسوری رقابت کرد.
قسمت هایی از کتاب رمز گشایی از داروین (لذت متن)
شاید والدین بی باک بخواهند غرایز ددمنشانۀ خطرناک به فرزندانشان بدهند. شاید یک کشور تصمیم بگیرد گروهی از مردمانش را با مهندسی ژنتیکی به ابرانسان، پیروان مطیع و تسلیم یا قاتلان لگام گسیخته و گوش به فرمان دولت تبدیل کند. شاید شرکت ها در آب های بین المللی مراکز ارتقای ژنتیکی افراطی راه بیندازند. پس آن وقت چه می شود؟

گو اینکه بعضی از والدین بنابه دلایل اعتقادی یا به خاطر هیجان بارداری جنسی از این فرایند صرفنظر خواهند کرد، اما آبستنی جنسی هم بی هزینه نخواهد بود. چند نفر، بدون سرزنش والدین، شاهد مرگ کودک همسایه به دلیل یک بیماری ژنتیکی قابل پیشگیری خواهند بود؟ آیا به این والدین به چشم قهرمانان «طبیعی » بعدی دیزنی لند نگاه خواهند کرد یا آرمان پردازهایی که دست به یک ریسک غیرضروری زده و به فرزندشان لطمه وارد کرده اند؟