در میان تمامی گونه های منقرض شده انسانی، انسان نئاندرتال همواره از جایگاهی ویژه برخوردار بوده است. از این انسان که دارای بیشترین سنگواره کشف شده در میان تمامی انسان های پیش از تاریخی در سرتاسر اوراسیا است، به مقدار بیشتری محوطه ی دارای دست افزار های سنگی منتسب به آن کشف شده است. نزدیکی زمانی این نوع انسان با نخستین اجداد بلافصل ما ( انسان هوشمند هوشمند)، بحث و تبادل نظر پیرامون آن را حتی جذاب تر نموده است. از زمان کشف و شناسایی نخستین انسان نئاندرتال تا به امروز قریب به 150 سال می گذرد، اما این گذشت زمان نیز نتوانسته اندکی از جذابیت انسان نئاندرتال در نزد متخصصین به طور خاص و علاقمندان به طور عام بکاهد.
درباره حامد وحدتی نسب
حامد وحدتینسب، متولد ۱۳۵۲ دارای دکترای انسانشناسی پیش از تاریخ از دانشگاه ایالتی آریزونا و پسادکترا از دانشگاه آلبرتای کانادا در باستانشناسی مولكولی است. وی استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه تربیت مدرس، استاد و پژوهشگر مدعو در دانشگاه آكسفورد و همچنین نایبرییس انجمن علمی باستانشناسی ایران است. وحدتینسب تاكنون بیش از ۴۰ مقاله علمی به زبانهای فارسی و انگلیسی نوشته است.