کتاب «والدین هشیار» نوشتهی شفالی ساباری، روانشناس خانواده و استاد دانشگاه کلمبیا، به بررسی مفهوم والدگری از زاویهای متفاوت میپردازد. نویسنده معتقد است که بسیاری از مشکلات تربیتی از ناآگاهی والدین نسبت به احساسات و باورهای درونی خودشان سرچشمه میگیرد. او میگوید والدین اغلب تلاش میکنند کودکانشان را مطابق با تصویر ذهنی یا آرزوهای تحققنیافتهی خود شکل دهند و همین امر باعث ایجاد فاصله و تنش در رابطه میشود. هدف اصلی کتاب این است که نشان دهد تربیت موثر نه با کنترل فرزند، بلکه با شناخت خود والد آغاز میشود. در فصلهای ابتدایی تساباری توضیح میدهد که هر واکنش احساسی والد از عصبانیت و اضطراب گرفته تا ناامیدی، ریشه در الگوهای تربیتی و ترسهای شخصی او دارد. او از والدین میخواهد به جای تمرکز بر اصلاح رفتار کودک، به درون خود نگاه کنند و منبع اصلی واکنشهایشان را بشناسند. با این کار والد میتواند در موقعیتهای تنشزا آرامتر عمل کند و ارتباطی واقعیتر با فرزندش برقرار کند. در واقع رابطهی والد و کودک نوعی همکاری است که در آن هر دو طرف در حال رشد و یادگیریاند، نه سلسلهمراتبی که در آن یکی «میداند» و دیگری باید «اطاعت کند». بخش میانی کتاب به مراحل مختلف رشد کودک میپردازد-از نوزادی تا نوجوانی-و نشان میدهد که در هر دوره، والد چگونه میتواند حضوری آگاهانهتر و سازندهتر داشته باشد. ساباری هشدار میدهد که انتظارات غیرواقعی، نیاز به کنترل و ترس از قضاوت اجتماعی، اغلب باعث میشوند کودک از رشد طبیعی خود باز بماند. او با مثالهای واقعی نشان میدهد که چگونه تنبیه سریع، تحقیر یا بیتوجهی به احساسات کودک میتواند رابطه را خدشهدار کند، در حالی که گوش دادن، پذیرش و حضور واقعی، فضا را برای رشد متقابل فراهم میسازد. کتاب فوق همچنین والدین را دعوت میکند تا رابطهشان با فرزند را بر پایهی آگاهی، همدلی و حضور بسازند. ساباری تمرینها و پرسشهایی ارائه میدهد تا والدین بتوانند در لحظههایی که احساس خشم یا درماندگی دارند، واکنش خود را متوقف کرده و آن را بررسی کنند. هدف این است که کودک در محیطی رشد کند که اشتباه، یادگیری و بیان احساسات بخشی طبیعی از زندگی باشند.
درباره شفالی ساباری
دکتر شفالی تسابری به طور گسترده در مورد فرزندپروری آگاهانه در سراسر جهان سخنرانی می کند و به صورت خصوصی فعالیت می کند. دکتر تسابری در شهر نیویورک زندگی می کند. ایشان متولد سال 1972 در هند می باشد.