کتاب کافکا

«کافکا، یک زندگی‌نامه» نوشته‌ی ژراژ ژرژلومر به زندگی کافکا و جهان داستانی این نویسنده‌ی بزرگ و تاثیرگذار جهان می‌پردازد. کتاب پی‌نوشتی به قلم هانا آرنت نیز دارد.
فرانتس کافکا از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم است. او فقط چهل و یک سال عمر کرد،‌ اما با این حال میراث ادبی ماندگاری از خود به جا گذاشت و متفکران بسیاری را تحت تاثیر قرار داد. این موضوع باعث شده کافکا را یکی از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات قرن بیستم بدانند. کافکا در سوم ژوئیه 1883 در پراگ به‌ دنیا آمد، به‌ ندرت شهر زادگاهش‌ را ترک کرد و پس از زندگی کوتاه چهل‌و‌یک ساله‌، در همان‌جا در قبرستان اشتراشنیتسر به خاک سپرده شد.
کافکا زندگی دوگانه‌ای داشت؛ او کارمند بود و با شغلی اداری روزگار می‌گذراند. او ابتدا در شرکت بیمه و بعد به مدت چهارده سال در حرفه‌ی حقوقدان در «موسسه‌ی بیمه سوانح کارگری پادشاهی بوهم» در پراگ مشغول به کار بود. در تمامی آن سال‌ها تنها آرزویش‌ یافتن مجالی برای قلم‌ زدن‌های عصرگاهی یا شبانه بود. آثار ادبی کافکا محصول همین ساعت‌های فراغت پس از کار اداری بودند. آثار او بعد از پایان جنگ جهانی دوم به شهرتی جهانی رسیدند؛ شهرتی که از جمع کوچکی از خبرگان ادبیات آلمانی در سال‌های دهه بیست آغاز شد، به فرانسه رسید و آندره برتون، کامو و سارتر از آن استقبال کردند و در نهایت، آوازه‌ی آثار او به انگلستان و امریکا رسید. تازه در 1950 بود که آثار او به آلمان موطن زبانی‌شان بازگشتند. در این سال‌ها، نخستین مجموعه رسمی آثار کافکا به زبان آلمانی منتشر شد. در 1957 نخستین ترجمه‌ها به زبان چکی، در شهری که کافکا از آن مرکزی ادبی بر نقشه‌ی ادبیات جهان ساخت، یعنی پراگ، منتشر شد. سرانجام چهل سال پس از مرگ نویسنده، آثار او به شهرتی جهانی دست یافت و خوانندگانی در سراسر دنیا پیدا کرد.
ظهور مدرنیسم ادبی در اواخر قرن نوزدهم، انقلابی در سبک نویسندگی ایجاد کرد؛ جایی که نویسندگان از آثار پرطمطراق و باشکوه عصر ویکتوریا فاصله گرفتند. کافکا نیز از نویسندگانی بود که در این دوره ظهور کرد و بسیار خوش درخشید. او داستان‌های کوتاه و رمان‌هایش را به سبکی پوچ‌گرایانه و حتی گاهی عجیب می‌نوشت، در حالی که لحن بی‌تفاوت و سهل‌انگارانه‌اش را در بسیاری از آثارش حفظ می‌کرد. این سبک نگارش به‌قدری متمایز و مخصوص به خود اوست که محققان برای توصیف هر اثری که یادآور آثار غیرمتعارف کافکا باشد، صفت «کافکایی» را تولید کرده‌اند. ژراژ ژرژلومر نویسنده‌ی این کتاب در این باره می‌نویسد: «خاص بودن هنر کافکا دقیقا در این است که خواننده نوعی گیرایی مبهم و نامعلوم احساس می‌کند که با خاطره‌ی روشن تصاویر و وقایعی ترکیب می‌شود که در ابتدا عاری از معنا به نظر می‌رسند؛ این خاطره چندان دوام می‌آورد و در وجودش چنان نقش تعیین کننده‌ای دارد که روزی به مناسبت فلان تجربه معنای حقیقی قصه آشکار می‌شود و با نیروی کورکننده‌ی حقیقت ناگهان خود را به او تحمیل می‌کند.»
«کافکا، یک زندگی‌نامه» برای مخاطبان علاقمند به زندگی و آثار این نویسنده کتابی جذاب و خواندنی است و آن‌ها را با جهان کافکایی بیشتر آشنا می‌کند.