این کتاب بسیار خواندن و خاطره رزمنده ای است که با اخلاص و بی آلایش خاطرات خود را نقل کرده و دارای روحیهای مثبت و درس آموز بوده است و از زمان خود نهایت استفاده برده است و در کنار بزرگانی همچون دکتر چمران نهایت استفاده را برده و از خود بینی و خود ستایی اجتناب نموده و الگویی کم نظیر است و نقش مثبت در همه زمینهها اجرا کرده مخصوصاً که از لاتهای تهران در دفاع مقدس هم برای آنها که باعث نجاتشان شده و خودش که بانی خیر شده و از حاشیه پرهیز کرده ،امروز شنیدم که یکسال قبل دار فانی را وداع کرده ،از خداوند برای ایشان علو درجات و همنشینی با شهدا را از خداوند بزرگ مسئلت دارم.روحش شاد .
کجایند انسانهای بی ادعا