کتاب آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟

Do Humankind’s Best Days Lie Ahead?: The Munk Debates
یک مناظره
کد کتاب : 7124
مترجم :
شابک : 9786008127888
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 112
سال انتشار شمسی : 1397
سال انتشار میلادی : 2016
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 21 تیر

معرفی کتاب آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟ اثر آلن دوباتن

پیشرفت کردن و به جلو رفتن. این یکی از مفاهیم مهم و بحث برانگیز عصر مدرن است. از عصر روشنگری به بعد ، غرب اعتقاد پایداری داشته است که با تکامل نهادها ، نوآوری ها و ایده ها ، وضعیت انسان در حال بهبود است. این روند ظاهرا شتاب می یابد زیرا فناوری های جدید ، آزادی های فردی و گسترش هنجارهای جهانی باعث تقویت افراد و جوامع در سراسر جهان می شود. اما آیا پیشرفت اجتناب ناپذیر است؟ منتقدان آن معتقدند که تمدن بشری طی دو قرن و نیم گذشته متفاوت شده است ، نه بهتر. آنچه در یک دوره به عنوان دستیابی به موفقیت یا نوآوری تلقی می شود می تواند در دوره ی دیگری محدودیت تلقی شود. به طور خلاصه ، پیشرفت یک ایدئولوژی است نه یک واقعیت؛ یک روش تفکر در مورد جهان بر خلاف توصیف واقعیت.
در هفدهمین مباحث نیمه ماهانه Munk ، که در 6 نوامبر 2015 در تورنتو برگزار شد ، استیون پینکر دانشمند پیشگام علوم شناختی ، و نویسنده پرفروش مت ریدلی ،در برابر فیلسوف مشهور آلن دو باتن و نویسنده ی پرفروش مالکوم گلدنول قرار گرفتند تا بحث کنند که آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟ گفت و گو و مناظره ی این چهار متفکر شناخته شده در کتابی تحت عنوان آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟ به چاپ رسیده است.

کتاب آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟

دسته بندی های کتاب آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟
قسمت هایی از کتاب آیا روزهای خوشی در انتظار بشر است؟ (لذت متن)
رادیارد گریفیتز: عصر به خیر. اسم من رادیارد گریفیتز است و مجری مناظره های مونک هستم. مفتخر هستم به برگزاری مباحثه امشب می خواهم امشب را با خوشامدگویی به تماشاگران تلویزیون در آمریکای شمالی که این مناظره را می بینند، آغاز کنم: تمام افرادی که از C-SPAC، شبکه امور همگانی کانادا، تا C-SPAN در سراسر ایالات متحده آمریکا ما را می بینند. همچنین سلامی گرم به تماشاچیان آنلاینی که الان این مناظره را از طریق سایت WWW . munkdebates . com می بینند.

استیون پینکر: کانادایی ها، اهالی دنیا، قصد دارم متقاعدتان کنم که روزهای خوشی در انتظار بشر است. گفتم که متقاعد می کنم. منتقدان پیشرفت از اعتقاد راسخ یا ایمان به پیشرفت صحبت می کنند اما هیچ اندیشه مبتنی بر ایمانی در این باره وجود ندارد، درک ما از وضعیت بشری نباید بر مبنای اسطوره هایی از قبیل هبوط از بهشت برین با برپایی آرمانشهر بنا شده باشد، همچنین نه براساس ژن هایی که در هوایی خوب یا بد پدید آمده اند و یا این که از کدام سمت از دریای مدیترانه آمده اید.

فکر می کنم بسیاری از بدترین جنبش های تاریخ، زاییده ذهن آنهایی است که به کمال گرایی اعتقاد داشتند دانشمندان، سیاستمداران و دیگرانی که فکر می کردند می توانستند همه چیز را یکیارو برای همیشه درست کنند. این فلسفه ای است که به طرزی باورنکردنی برای زندگی خطرناک است کمال گرایان در میان ما آنهایی هستند که همیشه جهان را ویران و ویران تر می کنند. پیشرفت واقعی بشر همیشه حاصل فعالیت افرادی است که تواضع بیشتری به خرج داده اند و بر عیب های خود و دیگران واقف بوده و سعی در ایجاد بهشتی بر زمین نکرده اند. مسیحیت - اینجا من به عنوان یک یهودی سکولار صحبت می کنم - خردمندانه اصرار می ورزید که ما ناتوان، شکننده و همه ما درهم شکسته هستیم. این سنگ بنای بسیار مفیدی است. محافظه کارانه (البته درباره سیاست حرف نمیزنم) و نقطه شروعی کلاسیک است که باور دارم شالوده خردمندی است.