کتاب کار کردن با هیجان

کتاب «کار کردن با هیجان در روان‌درمانی‌های پویشی، شناختی‌رفتاری و هیجان‌مدار» اثر لزلی اس. گرینبرگ، نورکا تی. مالبرگ و مایکل ای. تامپکینز به بررسی نقش مرکزی هیجان در فرایند روان‌درمانی می‌پردازد. این کتاب که در سال ۲۰۱۹ توسط انجمن روان‌شناسی آمریکا منتشر شده، نه تنها هیجان را به عنوان یک واکنش روانی بررسی می‌کند، بلکه آن را به عنوان نیروی محرکه تغییر و منبعی ارزشمند برای درک نیازهای برآورده‌نشده‌ی فرد معرفی می‌کند و نویسندگان با تمرکز بر سه رویکرد درمانی معاصر-روان‌پویشی، شناختی‌رفتاری و هیجان‌مدار-نشان می‌دهند که چگونه هیجان می‌تواند در تشخیص، درمان و بهبود کارکردهای روان‌شناختی و روابط بین‌فردی موثر باشد.
هر یک از رویکردهای مذکور، هیجان را از زاویه‌ای متفاوت مفهوم‌پردازی می‌کنند؛ در روان‌درمانی پویشی، هیجان‌های سرکوب‌شده یا ناخودآگاه و مکانیزم‌های دفاعی مرتبط با آن‌ها مورد توجه قرار می‌گیرند، در حالی که درمان شناختی‌رفتاری بر تأثیر هیجان‌ها بر افکار خودکار و رفتارها تمرکز دارد. از سوی دیگر درمان هیجان‌مدار که گرینبرگ یکی از بنیان‌گذاران آن است، هیجان را به عنوان هسته‌ی اصلی تغییر در نظر می‌گیرد و به مراجعان کمک می‌کند تا هیجان‌های حل‌نشده را تجربه، پردازش و بازسازی کنند. کتاب فوق با ارائه‌ی مثال‌های بالینی و ویگنت‌های واقعی، شیوه‌ی برانگیختگی، تشخیص و استفاده از هیجان را در جلسات درمان نشان می‌دهد و چگونگی ایجاد و حفظ اتحاد درمانی موثر را توضیح می‌دهد.
یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این کتاب، مقایسه‌ی رویکردهای مختلف در مواجهه با هیجان بوده و نویسندگان با ترکیب دیدگاه‌های نظری و کاربردهای عملی، نقاط مشترک و تفاوت‌های این سه رویکرد را روشن می‌سازند. آن‌ها توضیح می‌دهند که هیجان‌ها نه تنها نشانه‌هایی مزاحم نیستند، بلکه می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره‌ی نیازها و تجربه‌های فرد ارائه دهند. به همین دلیل، هدف درمان، حذف هیجان‌ها نیست، بلکه شناخت، پذیرش و استفاده‌ی درست از آن‌ها برای بهبود عملکرد روان‌شناختی است.
کتاب «کار کردن با هیجان» برای روان‌شناسان، روان‌درمانگران، مشاوران و دانشجویان روان‌شناسی بالینی نوشته شده است و با ارائه‌ی محتوای تخصصی و کاربردی، به آن‌ها کمک می‌کند تا مهارت‌های خود در مواجهه با هیجان‌های پیچیده‌ی مراجعان را ارتقا دهند. این اثر با استفاده از اصطلاحات تخصصی و مثال‌های بالینی، بیشتر جنبه‌ی آموزشی و دانشگاهی دارد و برای افرادی که با درمان‌های مبتنی بر هیجان آشنا هستند، مناسب است.