کتاب مدیریت ارتباط مثبت با والدین دردسر ساز

هر معلم یا مدیر مدرسه‌ای دیر یا زود با تماسی عصبی، جلسه‌ای پرتنش یا والدینی روبه‌رو می‌شود که حاضر به شنیدن نیستند؛ موضوع کتاب «مدیریت ارتباط مثبت با والدین دردسرساز و موفقیت ارتباط با والدین در شرایط دشوار» از همین‌جا شروع می‌شود. این کتاب را تاد ویتکر و داگلاس جی. فیور نوشته‌اند؛ دو نفری که خودشان پیش‌تر در مدرسه کار کرده‌اند. ویتکر در دوره‌ی راهنمایی و دبیرستان تدریس کرده و فیور علاوه بر معلمی، مدیر مدرسه هم بوده است. اثر آن‌ها راهنمایی کاربردی در حوزه‌ی آموزش و رابطه‌ی خانه و مدرسه است و مخاطبش معلمان، مدیران و دیگر کادر آموزشی‌اند. تمرکزش هم بر این است که اختلاف میان خانواده و مدرسه چگونه می‌تواند به همکاری تبدیل شود.
کتاب پیش از ارائه‌ی هر تکنیکی از خود والدین شروع کرده و بخش‌های ابتدایی آن به شناخت والدین امروز و انگیزه‌ها و نگرانی‌هایشان می‌پردازد، چون نویسندگان معتقدند کار کردن «با» والدین، نه «علیه» آن‌ها، از فهمیدن همین انگیزه‌ها آغاز می‌شود. از والدینی حرف زده می‌شود که سلطه‌جو، پرخاشگر یا مجادله‌گرند و همین‌طور والدینی که بی‌تفاوت‌اند و درگیر کردنشان دشوارتر از بقیه است.
بخشی از کتاب به آرام کردن موقعیت‌های پرتنش اختصاص دارد. در این بخش عبارت‌ها و جمله‌های مشخصی معرفی شده‌اند که باید از «واژه‌های محرک» دوری کرد، چون این واژه‌ها ناخواسته اوضاع را بدتر می‌کنند. برای رویارویی با والدین سرسخت و پرخاشگر هم سناریوهای دقیق و آماده آمده است.
ارتباط با والدین در این کتاب فقط به لحظه‌ی بحران محدود نمی‌شود. نویسندگان از اعتبار مثبتی حرف می‌زنند که معلم پیش از هر مشکلی می‌سازد: با آغاز تماس از سوی خود معلم و با ارتباط منظم و پیشگیرانه، به‌جای آنکه خانواده فقط وقتی خبری بد دارد صدای مدرسه را بشنود. در همین چارچوب کتاب به موقعیت‌های دشوارتر هم می‌رسد: گفتن خبر ناخوشایند به والدینی که ذاتا همراه و مهربان‌اند و پاسخ دادن وقتی معلم متهم می‌شود که منصف نبوده است. جایی هم برای نگاه به درون وجود دارد؛ یعنی این پرسش که اگر حق با والدین باشد، معلم باید چه کند.
بخش پایانی کتاب «مدیریت ارتباط مثبت با والدین دردسرساز» به افزایش مشارکت والدین پرداخته یعنی همان نقطه‌ای که ارتباط خوب به نتیجه‌ی تحصیلی دانش‌آموز گره می‌خورد.