1. خانه
  2. /
  3. کتاب در ایستگاه زمستان

کتاب در ایستگاه زمستان

3.8 از 1 رأی

کتاب در ایستگاه زمستان

" The spirit of Elbe.--A precocious autobiography.--Poems"
٪15
70000
59500
معرفی کتاب در ایستگاه زمستان
کتاب «در ایستگاه زمستان» نوشته‌ی یوگنی آلکساندرویچ یفتوشنکو، حاصل گزینش و کنار هم قرار گرفتن چند بخش مهم از نوشته‌ها، یادداشت‌های زندگی‌نامه‌ای و قطعات شعری این شاعر سرشناس روس در سال‌های پس از مرگ استالین است. نام اثر از شهر «زیما» (به معنی ایستگاه زمستان) در سیبری گرفته شده؛ جایی که محل تولد یفتوشنکو بود و همیشه در ذهنش نمادی از اصالت، ریشه و بازگشت به خویشتن به شمار می‌رفت.
وقتی متن را می‌خوانید روایتی کاملا مستقیم، سیاسی و اجتماعی را از زبان هنرمندی می‌شنوید که تمام جوانی‌اش در دوران تغییرات بزرگ اتحاد جماهیر شوروی گذشته است. ریتم کلام او تند، صریح و خالی از پیچیدگی‌های رایج در برخی کارهای ادبی است و بدون پرده‌پوشی از روزگار سخت جنگ، فشارهای نظام توتالیتر و جست‌وجوی معنا در دل جامعه‌ای می‌گوید که مدام میان امید به صلح و ترس از سرکوب دست‌پاچه می‌شود.
روایت اصلی کتاب با بخش «روح البه» آغاز می‌شود؛ جایی که شاعر به یک اتفاق واقعی در پایان جنگ جهانی دوم دست می‌گذارد. در سال ۱۹۴۵ سربازان شوروی و آمریکا کنار رودخانه‌ی البه با هم دست دادند، عکس خانواده‌هایشان را به هم نشان دادند و پایان کابوس جنگ را جشن گرفتند. یفتوشنکو از این واقعه تاریخی استفاده می‌کند تا یک مفهوم گمشده را یادآوری کند: انسانیت بدون مرز. او با حسرتی واضع توضیح می‌دهد که چطور آن لحظه‌ی تاریخی به دلیل بازی‌های سیاسی و جنگ سرد خرد شد و جای خود را به دشمنی داد.
در بخش بعدی یعنی «خودزندگی‌نامه‌ی زودرس»، با خاطرات پرفرازونشیب او از دوران کودکی در سیبری، رنج‌های مردم زیر سایه‌ی استالین و شکل‌گیری تفکر انتقادی‌اش آشنا می‌شویم. یفتوشنکو این بخش را در جوانی نوشت و بدون سانسور در خارج از شوروی چاپ کرد؛ متنی که ردپای شک عمیق او به ساختار حاکم و در عین حال تلاشش برای حفظ آزادی بیان در آن به خوبی دیده می‌شود.
در بخش پایانی کتاب مجموعه‌ای از اشعار برجسته‌ی او جای گرفته‌اند. این شعرها که در زمان خودشان ولوله‌ای به پا کردند، مستقیم به قلب مسائلی مثل ضدیهودیت، جنایات پنهان‌شده در جنگ و حضور پررنگ تفکر استالینی پس از مرگش شلیک می‌کنند. شعر یفتوشنکو مثل یک سخنرانی در وسط میدان شهر است؛ پرشور، پرتصویر و متعهد به جامعه. او نشان می‌دهد که وظیفه‌ی شاعر فقط توصیف زیبایی‌ها نیست، بلکه باید صدایی برای رنج‌های مکتوم مردمش باشد. «در ایستگاه زمستان» برای کسانی که می‌خواهند بدانند سرآمدان فکری و نسل شاعران دوره «آب‌شدن یخ‌های استالینیسم» چگونه فکر می‌کردند و با چه چالش‌هایی دست‌به‌گریبان بودند، یک منبع واقعی و بی‌واسطه است.
درباره یوگنی یفتوشنکو
درباره یوگنی یفتوشنکو
یِوگِنی آلکساندرویچ یفتوشنکو (زاده ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۲-درگذشته ۱ آوریل ۲۰۱۷)، شاعر، کارگردان و معلم اهل روسیه بود. وی یکی از مشهورترین شاعران اتحاد شوروی سابق به‌شمار می‌رفت. یفتوشنکو را نماینده نسل بعد از اختناق دوران استالین در دهه ۶۰ میلادی می‌دانند. یکی از اشعار معروف او در سال ۱۹۶۳ «میراث استالین» را مورد انتقاد قرار داد. یوگنی الکساندرویچ یفتوشنکو در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی در شهر زیما واقع در منطقه سیبری روسیه زاده شد. اولین اشعارش را در ۱۶ سالگی سرود و در دوران حکومت نیکیتا خروشچف در جوانی به اوج شهرت رسید. اگر چه در ابتدا تحت تأثیر مایاکوفسکی بود اما به تدریج سبک و لحن خاص خود را پیدا کرد. وی دانش‌آموخته رشته ادبیات در انستیتو گورکی مسکو بود.

اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب در ایستگاه زمستان" ثبت می‌کند