پیدایش کلینیک

دیرینه شناسی ادراک پزشکی
The birth of the clinic

مشخصات کتاب پیدایش کلینیک
مترجم :یحیی امامی
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
زودترین زمان ارسال :2 اردیبهشت
سال انتشار شمسی :1390
سال انتشار میلادی :1963
سری چاپ :3
تعداد صفحه :336
شابک :9789647002011

میشل فوکو از فیلسوفان برجسته قرن بیستم

معرفی کتاب پیدایش کلینیک اثر میشل فوکو | ایران کتاب

کتاب پیدایش کلینیک، اثری نوشته ی میشل فوکو است که اولین بار در سال 1963 انتشار یافت. دانش پزشکی در قرن هجدهم، تحولی اساسی را تجربه کرد. برای اولین بار، دانش پزشکی چارچوبی علمی و سازماندهی شده را به خود دید که قبل از این فقط به ریاضیات تعلق داشت. بدن به چیزی قابل شناسایی تبدیل شد و بیماری ها با قواعدی جدید برای دسته بندی شدن همراه شدند. فیلسوف و تاریخ دان برجسته ی فرانسوی، میشل فوکو، در کتاب پیدایش کلینیک به تحلیل و بررسی این دگرگونی های قابل توجه در علم پزشکی می پردازد. فوکو همانند اثر کلاسیک خود، کتاب «تاریخ جنون»، در این کتاب هم به ما نشان می دهد که درک ما از علوم، تا چه اندازه به نگرش های اجتماعی و فرهنگی ما، و در این مورد خاص به انقلاب فرانسه، وابسته است.

کتاب پیدایش کلینیک

نکوداشت های کتاب پیدایش کلینیک
Brilliant, provocative, and omnivorously learned.
درخشان، برانگیزاننده و فوق العاده عالمانه.
Goodreads

It sheds new light on the origins of our current notions of health and sickness, life and death.
این اثر، به درک کنونی ما از مفاهیم سلامتی و بیماری، و مرگ و زندگی نوری تازه می تاباند.
Amazon Amazon

A remarkable book.
کتابی قابل توجه.
Barnes & Noble

قسمت هایی از کتاب پیدایش کلینیک (لذت متن)
پزشکان در قرن نوزدهم اموری را توصیف کردند که برای قرن ها پایین تر از آستانه ی امور دیدنی و شنیدنی قرار داشت. اما این به معنای آن نیست که آن ها بعد از تفکر زیاد شروع به فهم دوباره امور کردند یا به خرد بیش از تخیل توجه کردند، بلکه به معنای آن است که رابطه بین امور دیدنی و نادیدنی - که برای تمام شکل های دانش انضمامی ضروری است - ساختارش را تغییر داد و آنچه را قبلا پایین تر و فراتر از حوزه ی نگاه و زبان قرار داشت از طریق زبان و نگاه آشکار کرد.

ما در این جا فقط به پزشکی و شیوه ای که در آن، طی چند سال دانش خاص فرد بیمار سر و سامان یافت، علاقه مند نیستیم. برای امکان پذیر شدن تجربه ی بالینی به مثابه ی شکلی از دانش، لازم شد تا سازماندهی مجدد قلمرو بیمارستان، تعریف تازه ای از موقعیت بیمار در جامعه و تثبیت پاره ای روابط بین کمک های خیریه و تجربه ی پزشکی، بین کمک رسانی و دانش انجام شوند. بیمار باید در فضایی جمعی و همگون محصور می شد. همچنین لازم بود تا زبان به قلمرو کاملا تازه ای گشوده می شد: قلمرو رابطه ای دائمی و با مبنای عینی بین امر دیدنی و امر بیان شدنی.

بر ساختن تشریح آسیب شناختی در دوره ای که پزشکان بالینی در حال تعیین روش خودشان بودند صرفا نوعی همزمانی نیست: توازن تجربه مستلزم آن است که نگاه معطوف به فرد باشد و زبان توصیف باید بر مبنای ثابت، دیدنی و خواندنی مرگ استوار باشد.