کتاب آدم ها و لباس هایشان
نویسنده:
لیندا گرانت
3.6
از
1
رأی
زودترین زمان ارسال:
26 مهر
موجود در انبار نشر
٪15
620500
معرفی کتاب آدم ها و لباس هایشان
کتاب «آدم‌ها و لباس‌های‌شان» نوشته‌ی لیندا گرانت که در سال ۲۰۰۸ به فهرست نهایی جایزه‌ی من بوکر راه یافت و جایزه‌ی اورنج را از آن خود کرد، داستان زندگی ویویان کواکس را در لندن دهه‌ی ۱۹۷۰ روایت می‌کند؛ دختری از تبار پناهندگان یهودی مجارستان که در فضایی لبریز از سکوت، احتیاط و تروماهای به‌جا‌مانده از هولوکاست بزرگ شده است. والدین ویویان برای محافظت از خود و فرزندشان، گذشته‌ی خونین و تلخ خود در بوداپست را به‌طور کامل بایکوت کرده‌اند و در انزوایی خودخواسته روزگار می‌گذرانند. زندگی یکنواخت و خاکستری این خانواده زمانی دچار گسست می‌شود که عمو ساندور، برادر جنجالی و تبهکار پدر ویویان، با کت‌وشلواری گران‌قیمت از جنس موهر، ساعتی الماس‌نشان و ظاهری غرق در زرق‌وبرق وارد صحنه می‌شود. ساندور نقطه‌ی مقابل سکوت ترس‌خورده‌ی برادرش است؛ او یک باج‌گیر و مالک زاغه‌های بدنام در غرب لندن است که با بی‌پروایی مرزهای اخلاقی را جابه‌جا کرده تا ثروت و قدرت به دست آورد. ورود این شخصیت کاریزماتیک و مرموز، قفل صندوقچه‌ی رازهای پنهان خانواده را می‌شکند و ویویان را در موقعیتی قرار می‌دهد که باید میان کشف حقیقت ریشه‌هایش و امنیت پوشالی خانه، دست به انتخاب بزند.
جذابیت اصلی رمان در این است که لیندا گرانت از لباس‌ها نه به‌عنوان یک توصیف ظاهری و تزیینی، بلکه به‌عنوان یک ابزار روان‌شناختی عمیق برای تغییر، نقاب‌گذاری و خودسازی استفاده می‌کند. عنوان کتاب به‌وضوح نشان می‌دهد که پوشش آدم‌ها، اولین خط دفاعی آن‌ها در برابر جهان بیرون است؛ استعاره‌ای از این‌که ما چطور دوست داریم دیده شویم یا چه چیزی را می‌خواهیم از دید دیگران پنهان کنیم. برای عمو ساندور، آن لباس‌های لوکس و گران‌قیمت، مرهمی بر فقر، تحقیر و آسیب‌های دوران آوارگی است؛ نقابی است تا جامعه‌ی بریتانیا نتواند او را یک مهاجر ضعیف و بی‌پناه ببیند. در طرف دیگر، خود ویویان در دوران دانشگاه یاد می‌گیرد که چطور با تغییر پوشش و نزدیک شدن به سبک لباس پوشیدن طبقه‌ی مرفه، هویت جدیدی برای خودش دست‌وپا کند و از پیله‌ی انزوای خانوادگی خارج شود. نویسنده نشان می‌دهد که لباس‌ها چطور ما را از بیرون به درون مسخ می‌کنند و چگونه هویت اجتماعی و حتی لایه‌های اخلاقی ما را بازتعریف می‌کنند. در واقع گرانت این سوال اساسی را مطرح می‌کند که در دنیای مدرن، آیا این ما هستیم که لباس‌ها را انتخاب می‌کنیم یا این لباس‌ها هستند که به شخصیت و جایگاه ما شکل می‌دهند؟
لندن دهه‌ی ۵۰ تا ۷۰ میلادی در این رمان، فضایی زنده، پویا و درعین‌حال تلخ و پر از تنش‌های نژادی، ظهور پانک‌ها و جنبش‌های کارگری است که به‌خوبی بستر رشد نسل دوم مهاجران را به تصویر می‌کشد. تضاد عمیقی که بین زندگی محافظه‌کارانه و ترس‌خورده‌ی والدین ویویان با سبک زندگی پرمخاطره و مجرمانه‌ی عمو ساندور وجود دارد، در واقع دو استراتژی متفاوت برای زنده ماندن در یک دنیای بی‌رحم است. نسل اول با سکوت و پنهان‌کاری می‌خواهد بقای خود را تضمین کند، در حالی که نسل دوم یعنی ویویان، تشنه‌ی کشف ریشه‌ها و شکستن این سکوت سنگین است. رمان «آدم‌ها و لباس‌های‌شان» به زیبایی این سوال اخلاقی را در ذهن مخاطب می‌کارد که انسان‌ها برای فرار از آوارگی و رسیدن به ثبات، تا کجا حاضرند پیش بروند و چقدر از اصول اخلاقی خود را قربانی می‌کنند؟ لحن هوشمندانه، گرم و گاهی آمیخته به طنز تلخ نویسنده در کنار توصیفات دقیق از جزئیات رفتاری و ظاهری شخصیت‌ها مانع از این می‌شود که کتاب به یک بیانیه‌ی جامعه‌شناختی خشک تبدیل شود و در عوض آن را به یک تجربه‌ی زیسته، صمیمی و عمیق برای خواننده بدل می‌سازد.
جذابیت اصلی رمان در این است که لیندا گرانت از لباس‌ها نه به‌عنوان یک توصیف ظاهری و تزیینی، بلکه به‌عنوان یک ابزار روان‌شناختی عمیق برای تغییر، نقاب‌گذاری و خودسازی استفاده می‌کند. عنوان کتاب به‌وضوح نشان می‌دهد که پوشش آدم‌ها، اولین خط دفاعی آن‌ها در برابر جهان بیرون است؛ استعاره‌ای از این‌که ما چطور دوست داریم دیده شویم یا چه چیزی را می‌خواهیم از دید دیگران پنهان کنیم. برای عمو ساندور، آن لباس‌های لوکس و گران‌قیمت، مرهمی بر فقر، تحقیر و آسیب‌های دوران آوارگی است؛ نقابی است تا جامعه‌ی بریتانیا نتواند او را یک مهاجر ضعیف و بی‌پناه ببیند. در طرف دیگر، خود ویویان در دوران دانشگاه یاد می‌گیرد که چطور با تغییر پوشش و نزدیک شدن به سبک لباس پوشیدن طبقه‌ی مرفه، هویت جدیدی برای خودش دست‌وپا کند و از پیله‌ی انزوای خانوادگی خارج شود. نویسنده نشان می‌دهد که لباس‌ها چطور ما را از بیرون به درون مسخ می‌کنند و چگونه هویت اجتماعی و حتی لایه‌های اخلاقی ما را بازتعریف می‌کنند. در واقع گرانت این سوال اساسی را مطرح می‌کند که در دنیای مدرن، آیا این ما هستیم که لباس‌ها را انتخاب می‌کنیم یا این لباس‌ها هستند که به شخصیت و جایگاه ما شکل می‌دهند؟
لندن دهه‌ی ۵۰ تا ۷۰ میلادی در این رمان، فضایی زنده، پویا و درعین‌حال تلخ و پر از تنش‌های نژادی، ظهور پانک‌ها و جنبش‌های کارگری است که به‌خوبی بستر رشد نسل دوم مهاجران را به تصویر می‌کشد. تضاد عمیقی که بین زندگی محافظه‌کارانه و ترس‌خورده‌ی والدین ویویان با سبک زندگی پرمخاطره و مجرمانه‌ی عمو ساندور وجود دارد، در واقع دو استراتژی متفاوت برای زنده ماندن در یک دنیای بی‌رحم است. نسل اول با سکوت و پنهان‌کاری می‌خواهد بقای خود را تضمین کند، در حالی که نسل دوم یعنی ویویان، تشنه‌ی کشف ریشه‌ها و شکستن این سکوت سنگین است. رمان «آدم‌ها و لباس‌های‌شان» به زیبایی این سوال اخلاقی را در ذهن مخاطب می‌کارد که انسان‌ها برای فرار از آوارگی و رسیدن به ثبات، تا کجا حاضرند پیش بروند و چقدر از اصول اخلاقی خود را قربانی می‌کنند؟ لحن هوشمندانه، گرم و گاهی آمیخته به طنز تلخ نویسنده در کنار توصیفات دقیق از جزئیات رفتاری و ظاهری شخصیت‌ها مانع از این می‌شود که کتاب به یک بیانیه‌ی جامعه‌شناختی خشک تبدیل شود و در عوض آن را به یک تجربه‌ی زیسته، صمیمی و عمیق برای خواننده بدل می‌سازد.
درباره لیندا گرانت
لیندا گرانت رمان نویس و روزنامه نگار انگلیسی است.
دسته بندی های کتاب آدم ها و لباس هایشان
قسمت هایی از کتاب آدم ها و لباس هایشان
همچی که از پیچ کوچه گذشتم، سر چهارراه شلوغی نزدیک ایستگاه مترو، دسته ای از پسرها، از طرف مقابل، راست آمدند جلو... یانکی لباس می پوشیدم، و همین تفاوت های آشکاری داشت با لباس هایی که اسکین هدها می پوشیدند، مثلا آن ها پوتین های چرمی بنددار می پوشیدند، ما کفش های کتانی؛ آن ها شلوارهای جینشان را تا بالای ساق پا لوله می کردند، ما جین های تنگ و چسبان می پوشیدیم؛ آن ها کمربندی می بستند تا شلوارشان را نگه دارد ما نمی بستیم؛ ما موهایمان سیخ سیخ بود، آن ها سرهای شان را از بیخ می تراشیدند. این رمان بر لباس هایی که آدم ها می پوشند تاکیدی خاص دارد، زیرا «لباس هایی که آدم ها می پوشند یک جوری دگرگونشان می کنند. آدم ها را از بیرون تغییر می دهد.»
کتاب های مرتبط با آدم ها و لباس هایشان
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب آدم ها و لباس هایشان" ثبت می‌کند