کتاب مجموعه اشعار سیاوش کسرایی

Collection of Poems
کد کتاب : 9875
شابک : 9786003761674
قطع : پالتویی
تعداد صفحه : 967
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2008
نوع جلد : جلد سخت
سری چاپ : 6
زودترین زمان ارسال : 20 مرداد

معرفی کتاب مجموعه اشعار سیاوش کسرایی اثر سیاوش کسرایی

"مجموعه اشعار سیاوش کسرایی" اثری است که انتشارات نگاه آن را در نزدیک به هزار صفحه منتشر کرده و تمامی دفتر های شعر "سیاوش کسرایی" اعم از "آوا"، "هوای آفتاب"، " سنگ و شبنم "، " منظومه ی آرش کمانگیر "، " خون سیاوش "،" خانگی "،" با دماوند خاموش "،" از قرق تا خروسخوان "،" به سرخی آتش به طعم دود "،" آمریکا! آمریکا!"،" تراشه های تبر "، " پیوند "،" هدیه ای برای خاک "،" چهل کلید "، " ستارگان سپیده دم" و " مهره ی سرخ" را در بردارد. به این ترتیب خواننده با در اختیار داشتن این مجموعه، ماحصل سال های شاعری "سیاوش کسرایی" را از اواسط دهه ی سی شمسی به بعد، یک جا پیش روی خود خواهد دید.
"سیاوش کسرایی"، شاعر توانمند زاده ی اصفهان که خیلی زود در دوران طفولیت زادگاهش را به همراه خانواده به مقصد تهران ترک گفت، در ابتدا به تحصیل در دانشکده ی حقوق و علوم سیاسی تهران مشغول بود. اما آنچه برای باقی عمر به شهرت فردی و اجتماعی او رنگ بخشید، ادبیات و علی الخصوص شعر بود. "کسرایی" از شاگردان وفادار "نیما یوشیج" بود و منظومه ی "آرش کمانگیر" او، اولین منظومه ی حماسی است که به سبک نیمایی سروده شده است. اشعار علاوه بر ساختار شعری نو، از جنبه ی دیگری نیز حائز اهمیت هستند؛ شعر "کسرایی" دردمند مردم روزگار خویش است و آیینه ای است که اوضاع و احوال آن زمانه را بازتاب می دهد. در لا به لای ابیات شکوهمند وی، قلب تپنده ی او برای وطنش و نگرانی و عشقی که به مردم خود داشت به وضوح دیده می شود. این مساله، درون مایه ی اصلی اشعار "سیاوش کسرایی" بوده و بیش از هر چیزی دغدغه های او را تعریف می کند.

کتاب مجموعه اشعار سیاوش کسرایی

سیاوش کسرایی
سیاوش کَسرائی (۵ اسفند ۱۳۰۵ هشت‌بهشت اصفهان - ۱۹ بهمن ۱۳۷۴ وین) شاعر، نقاش و از اعضای کانون نویسندگان ایران و از فعالان سیاسی چپ‌گرای تاریخ معاصر ایران بود. کسرائی دانش‌آموخته دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران انجمن ادبی شمع سوخته بود. سیاوش کسرائی، سَراینده منظومهٔ «آرش کمانگیر»، نخستین منظومه حماسی نیمایی است. وی یکی از شاگردان نیما یوشیج بود که به سبک شعر او وفادار ماند. از جمله مجموعه شعرهای به‌جای مانده از سیاوش کسرائی، می&zwnj...
قسمت هایی از کتاب مجموعه اشعار سیاوش کسرایی (لذت متن)
برف می بارد؛/ برف می بارد به روی خار و خارا سنگ./ کوه ها خاموش،/ دره ها دلتنگ؛/ راه ها چشم انتظار کاروانی با صدای زنگ …/ بر نمی شد گر ز بام خانه ها دودی،/ یا که سوسوی چراغی گر پیامی مان نمی آورد،/ رد پاها گر نمی افتاد روی جاده ها لغزان،/ ما چه می کردیم در کولاک دل آشفته ی دم سرد؟/ آنک، آنک کلبه ای روشن،/ روی تپه، رو به روی من

مادرم گندم درون آب می ریزد/ پنجره بر آفتاب گرمی آور می گشاید/ خانه می روبد، غبار چهره ی آیینه ها را می زداید/ تا شب نوروز/ خرمی در خانه ی ما پا گذارد/ زندگی برکت پذیرد با شگون خویش/ بشکفد در ما و سرسبزی برآرد./ ای بهار، ای میهمان دیر آینده/ کم کمک این خانه آماده ست/ تک درخت خانه ی همسایه ی ما هم/ برگهای تازه ای داده ست

تو قامت بلند تمنایی ای درخت/ همواره خفته است در آغوشت آسمان/ بالایی ای درخت/ دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار/ زیبایی ای درخت/ وقتی که بادها/ در برگهای در هم تو لانه می کنند/ وقتی که بادها/ گیسوی سبز فام تو را شانه می کنند/ غوغایی ای درخت/ وقتی که چنگ وحشی باران گشوده است/ در بزم سرد او/ خنیاگر غمین خوش آوایی ای درخت/ در زیر پای تو/ اینجا شب است و شب زدگانی که چشمشان/ صبحی ندیده است/ تو روز را کجا ؟/ خورشید را کجا ؟/ در دشت دیده غرق تماشایی ای درخت ؟/ چون با هزار رشته تو با جان خاکیان/ پیوند می کنی/ پروا مکن ز رعد/ پروا مکن ز برق که بر جایی ای درخت/ سر بر کش ای رمیده که همچون امید ما/ با مایی ای یگانه و تنهایی ای درخت