«علی پروین» نوشتهی احسان ناظم بکایی جلد دهم از مجموعه «متولد تهران» است. کتابها این مجموعه به معرفی مشاهیر تهران میپردازد. در مجموعه کتابهای متولد تهران، ملاک انتخاب افراد تهرانی بودن و کنشگری شهروندی آنهاست و سعی شده تا ضمن معرفی آنها، برای شناساندن مکانها و بازگویی تاریخ در دل قصهها به بخشهایی از نماد هویتی تهران پرداخته شود. در این جلد از مجموعه به زندگی علی پروین اسطوره باشگاه پرسپولیس و یکی از فوتبالیستهای محبوب ایران پرداخته شده است. علی پروین در سال ۱۳۲۵ در محله بازار متولد شد و از کودکی در کلهپزی پدرش که در همان بازار قرار داشت پرسه میزد. او در گفت و گویی گفته است که «با کلهپاچه شدیم بازیکن تیم ملی فوتبال ایران.» پدر او، چندان موافق فوتبال بازی کردن او نبود، اما حمایتهای برادر بزرگش کافی بود تا علاقهاش را پیگیری کند. در نوجوانی او بازیکن بااستعدادی بود که در زمینهای خاکی شهرتی به هم زده بود. پروین در سنین ۱۲-۱۳ سالگی با بچهمحلهایش، یک زمین صیفیکاری را صاف کرده بود و تیمی به نام عارف تشکیل داده بود. او در نوجوانی، چنان شهرت و مهارتی در فوتبال داشت که همه او را در آن منطقه میشناختند. همین راه او را به تیمهای بزرگ باز کرد. گوش راست خوشتکنیک پرسپولیس و تیم ملی، از همان ابتدا نشانههایی از استعداد زیاد خود را بروز داد و نه تنها خیلی زود جذب فوتبال حرفهای شد، که خیلی زود بخش مهمی از تیمهای بزرگی شد که در آن ها بازی میکرد. علی پروین در ۲۶ تیر ۱۳۶۶ بعد از ۲ دهه حضور موثر برای همیشه کفشهایش را آویخت. پروین در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین در هر سه بازی تیم ملی ایران حضوری کامل داشت و کاپیتان تیم ملی کشورمان در این بازیهای مهم بود. او ۷۶ بازی ملی و ۸ گل در رده بزرگسالان در کارنامهی خود دارد. علی پروین با به دست آوردن ۱۵ جام قهرمانی بهعنوان سرمربی پرسپولیس، پرافتخارترین سرمربی تاریخ این باشگاه است. علی پروین از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ به مدت ۴ سال سر مربی تیم ملی فوتبال ایران بود و در سال ۱۹۹۰ میلادی توانست تیم فوتبال ایران را به قهرمانی بازیهای آسیایی پکن برساند. پروین از جمله فوتبالیستهای پر افتخار ایران در عرصهی باشگاهی و ملی است. کتاب «علی پروین» مخاطبان را با یکی از اسطورههای فوتبال ایران آشنا میکند و نشان میدهد که او چگونه از زمینهای خاکی تا قلههای شهرت میسرش را طی کرد.