«اسلون کرازلی» در کتابی درباره دوستی، اشیای گمشده و مرگ، مرز میان فقدانهای «معتبر» و اندوههای بینام را زیر سؤال میبرد.
«فاکنر» در رمان «خشم و هیاهو» به شیوهای منحصربهفرد به مفهوم زمان میپردازد.