جایزه ی گنکور

جایزه ی گنکور

جایزه ی گنکور (به فرانسوی: Prix Goncourt) جایزه ای است ادبی که در پی وصیت ادموند دو گنکور در سال ۱۸۹۶ بنیان گذاشته شد.

مجمع ادبی گنکور به طور رسمی در سال ۱۹۰۲ میلادی تأسیس شد و نخستین دوره ی جایزه در روز ۲۱ دسامبر سال ۱۹۰۳ اعطا شد. جایزه ی گنکور هر ساله نصیب «بهترین کتاب داستانی» می شود که طی «همان سال» منتشر شده باشد. بیشتر اوقات، جایزه ی گنکور به یک رمان اعطا می شود.

هر نویسنده در زندگی ادبی خود تنها یک بار برنده ی این جایزه می شود، در این میان، رومن گاری یک استثناء است: او یک بار در سال ۱۹۵۶ برای رمان ریشه های آسمان و یک بار در سال ۱۹۷۵ بابت رمان زندگی در برابر خود شیادانه و با نام مستعار امیل آژار برنده شد.

نمایش فیلتر های جستجو
کتاب های جایزه ی گنکور

نقشه و قلمرو


برنده ی جایزه ی گنکور 2010

هنر از دست دادن


برنده جایزه گنکور سال 2017

ماندارن (دو جلدی)


برنده جایزه گنکور 1954

دجله به حال تو ناله کند


برنده جایزه گنکور رمان اول سال 2021

راز


برنده ی جایزه ی گنکور سال 2004

خلوت


برنده جایزه گنکور 1998

عاشق


برنده جایزه گنکور سال 1984

ریشه های آسمان


برنده جایزه گنکور سال 1956

زندگی در پیش رو


برنده جایزه گنکور سال 1975

معشوقه برشت


برنده جایزه گنکور سال 2003

من می روم


برنده جایزه گنکور 1999

سه زن توانمند


برنده ی جایزه ی گنکور سال 2009

خطابه سقوط رم


برنده جایزه گنکور 2012

با چشمان شرمگین


برنده جایزه بنیاد ترجمه فرانسوی-آمریکایی سال 1994

گذر از زمستان


برنده ی جایزه ی گنکور سال 2004

عشق زیاد هم قیمتی نیست


برنده ی جایزه ی گنکور داستان کوتاه 2007

در جست و جوی زمان از دست رفته


جزو فهرست ۱۰۰ کتاب قرن لوموند

دیدار به قیامت


برنده ی جایزه ی گنکور سال 2013

×
دقیق تر بیابید
جوایز ادبی جهان
+ نمایش بیشتر
کمتر
ادبیات ملل
+ نمایش بیشتر
کمتر
مکاتب ادبی
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی تاریخی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع داستان
+ نمایش بیشتر
کمتر
کتاب های برگزیده
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی موضوعی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع نمایشنامه
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع کتاب تاریخی
+ نمایش بیشتر
کمتر
گروه سنی
+ نمایش بیشتر
کمتر
بیشتر بخوانید

عشق، جنگ، هنر: حقایقی از زندگی «مارگریت دوراس»

با این مطلب همراه شوید تا درباره ی زندگی این بانوی فرانسوی هنرمند بیشتر بدانیم.

چه کسی از مارسل پروست می ترسد؟

پروست با کمال گرایی وسواس گونه ای می نوشت و هر چیزی را که از طریق هنر، موسیقی و کتاب در مورد فرهنگ، جامعه و زندگی آموخته بود، به ساختاری پویا از کلمات تبدیل می کرد.

پاتریک مودیانو، مردی که پاریس در آثارش زندگی می کند

خصوصیات منحصر به فرد جهان های خلق شده توسط این نویسنده و نثر شعرگونه و تفکربرانگیز او به همراه داستان های چندلایه و اسرارآمیز، ترجمه ی این آثار را به زبان های دیگر مشکل ساخته است.

جایزه ی گنکور، دروازه ی پیروزی ادبیات فرانسه

«جایزه ی گنکور» به عنوان یکی از مهم ترین و معتبرترین جوایز ادبی فرانسه، دروازه ای است که تنها نویسندگان پیروز از آن گذشته اند.