مرسو چه کسی را کشت؟

The Meursault Investigation

  • قیمت : ۹,۰۰۰ تومان
  • وضعیت : موجود

معرفی کتاب مرسو چه کسی را کشت؟ اثر کمال داوود

او برادر «مرد عرب» است؛ مردی که توسط مرسو بدنام، ضدقهرمان رمان کلاسیک آلبر کامو، به قتل رسید. 70 سال پس از این اتفاق، هارون که از کودکی، تحت تأثیر یاد و خاطره ی برادرش زندگی کرده است، تصمیم می گیرد تا او را از گمنامی برهاند: هارون به برادرش یک داستان و نام[موسی] می بخشد و در ساحلی آفتابی به شرح اتفاقاتی می پردازد که منجر به مرگ تصادفی موسی شد. او در کافه ای در شهر وهران، شبی از پس شبی دیگر، به نشخوار افکار خود می پردازد: تنهایی و انزوایش، قلب شکسته و اندوهناکش، خشمش نسبت به مردمی که با استیصال به دنبال یک معبود می گردند و آشفتگی اش در مواجهه با کشوری که مدت هاست به آن امیدی ندارد. او که در جامعه ی خود، یک بیگانه به حساب می آید، درنهایت، خواستار گرفتن حق خود برای مردن است. کتاب «رمان مرسو چه کسی را کشت؟»، نه تنها تأملی ژرف بر هویت اعراب و اثرات فاجعه بار استعمار در الجزایر است، بلکه به عنوان اثری ادبی و درخشان با لحنی منحصر به فرد و تأثیرگذار، خود را مطرح می سازد.

کتاب مرسو چه کسی را کشت؟


ویژگی ها کتاب مرسو چه کسی را کشت؟

برنده ی جایزه گنکور برای رمان اول سال 2015

مشخصات کتاب مرسو چه کسی را کشت؟
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
تعداد صفحه :159
سال انتشار شمسی :1395
سال انتشار میلادی :2013
شابک :978-600-376-127-8
سری چاپ :1
نکوداشت های کتاب مرسو چه کسی را کشت؟
A tour-de-force reimagining of Camus’s The Stranger, from the point of view of the mute Arab victims.
[رمانی]موفق که کتاب بیگانه اثر آلبر کامو را از دیدگاه قربانیان خاموش و بی صدای عرب، بازسازی می کند.
New Yorker New Yorker

Camus's The Stranger is vividly reimagined in Daoud's intensely atmospheric novel...readers will be captivated.
کتاب بیگانه اثر کامو به شکلی واضح و با طراوت در رمان به شدت حس برانگیز داوود، دوباره به تصویر کشیده شده است. خوانندگان [کتاب]، محسور خواهند شد.
Publishers Weekly Publishers Weekly

An intense and surprising story.
داستانی استوار و غیرمنتظره.
La Montagne

بخش هایی از کتاب مرسو چه کسی را کشت؟ (لذت متن)
در حقیقت، به این خاطر است که صحبت کردن و نوشتن به این زبان را یاد گرفتم: تا به جای یک مرده حرف بزنم، تا بتوانم جملاتش را برایش کامل کنم.

تا جایی که می دانم، دین، یک وسیله ی حمل و نقل عمومی است که هیچ وقت از آن استفاده نمی کنم. این خدا ، دوست دارم به سمتش بروم، حتی اگر نیاز باشد پیاده، اما نمی خواهم سفری بر اساس اصول و قواعد داشته باشم.

شاید کسی که در صد سالگی می میرد، همان ترسی که در شش سالگی گلویمان را می گیرد، حس می کند؛ وقتی که شب است و مادرمان برای خاموش کردن چراغ به اتاق می آید.