کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم

Lorsque j'étais une œuvre d'art

مشخصات کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم
مترجم :
شابک : 978-9647640947
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 254
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 2002
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 18
زودترین زمان ارسال : 7 بهمن

معرفی کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم اثر اریک امانوئل اشمیت

رمان «زمانی که یک اثر هنری بودم» از جمله آثار زیبا و جذاب اشمیت است که در سال ۲۰۰۳ منتشر و تاکنون به زبان های ایتالیایی، کره ای، لهستانی، آلمانی، یونانی، پرتقالی، رومانیانی و... ترجمه شده است. داستان با ماجرای خودکشی جوانی بیست ساله به نام تازیو آغاز می شود؛ او بر این باور است که زیبایی و موفقیت های برادرانش را ندارد، برهمین اساس از زندگی خود ناراضی است و تصمیم می گیرد به آن خاتمه دهد. زمانی که تازیو بر لبه صخره های ساحلی ایستاده و قصد دارد خود را به پایین پرتاب کند، صدایی می شنود که بیست و چهار ساعت از وی فرصت می خواهد. صدا نظر جوان را جلب و او را وادار می کند تا صاحب صدا را ببیند. مکالمه ای میان تازیو و صاحب صدا (که نامش زئوس پترلاما است) شکل می گیرد؛ زئوس جوان را از خودکشی بازمی دارد و او را متقاعد می کند تا بیست و چهار ساعت به وی فرصت دهد. پترلاما بزرگترین نقاش و مجسمه ساز عصر خودش بود که می خواست از تازیو، اثری هنری خلق کند. زئوس ایده اش را با تازیو در میان می گذارد؛ او هم که به شهرت و جلب نظر دیگران علاقه مند است از پیشنهاد زئوس استقبال می کند.

به همین مقدار از توصیف داستان کتاب بسنده و پیشنهاد می کنم این رمان تاثیرگذار را مطالعه نمایید.

کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم

اریک امانوئل اشمیت
اریک امانوئل اشمیت، زاده ی 28 مارس 1960، نویسنده، نمایشنامه نویس و فیلسوف فرانسوی است. آثار اشمیت تا به حال به 43 زبان منتشر شده و نمایشنامه هایش نیز در بیش از 50 کشور روی صحنه رفته است. او مدرک دکتری خود در فلسفه را در سال 1987 از دانشگاه سوربون دریافت نمود. اشمیت از سال 2002 تاکنون در بروکسل زندگی می کند و در سال 2008، شهروند بلژیک شده است.
دسته بندی های کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم
قسمت هایی از کتاب زمانی که یک اثر هنری بودم (لذت متن)
همیشه در خودکشی هایم ناموفق بوده ام؛ همیشه، در همه چیز ناموفق بوده ام.بهتر بگویم، زندگی ام عین خودکشی هایم بوده است. آنچه درباره من وحشتناک و غم انگیز است، اشراف کامل من به موفق نبودنم است ...

شهرت بیشتر برازنده مردگان است. لباس عاریه ای است که به تن زندگان مضحک می نماید.

صورتها نشان دهنده همان چیزی هستند که آدمها هستند. آنها باید آن چیزی که هستند را به نمایش بگذارند: بی نمک و لال. صورتهای ظاهر، هیچ چیز را بیان نمی کنند. آنها به دیگران تعلق دارند. و جز به این قیمت برای آنها قابل تحمل نیستند.