کتاب «ترامواپژوهی» به کوشش و نگارش کیوان شعبانی مقدم، یکی از جدیترین تلاشهای مکتوب برای بررسی ابعاد گوناگون یک معمای به ظاهر ساده اما عمیق در دنیای فلسفه اخلاق محسوب میشود. نویسنده در این اثر به واکاوی مسئلهای میپردازد که در محافل آکادمیک با عنوان «مسئله تراموا» شناخته میشود و ریشه در نظریات فیلسوفانی چون فیلیپا فوت دارد. داستان از این قرار است که یک واگن ریلی از کنترل خارج شده و به سمت پنج کارگر میرود که راه گریزی ندارند. شما به عنوان یک ناظر بر سر دوراهی قرار میگیرید که با کشیدن یک اهرم، مسیر واگن را تغییر دهید تا به سمت ریلی برود که تنها یک نفر در آنجا حضور دارد. کیوان شعبانی مقدم نشان میدهد که این پرسش صرفا یک تمرین ذهنی نیست، بلکه سنگ بنای بسیاری از قضاوتهای انسانی در شرایط بحرانی است. کتاب با زبانی شیوا و با بهرهگیری از جملات کوتاه، خواننده را به سفری در اعماق وجدان و عقلانیت میبرد تا مشخص شود چرا تشخیص «کار درست» تا این حد دشوار و گاهی متناقض به نظر میرسد. کتاب بر تقابل میان دو مکتب بزرگ اخلاقی یعنی فایدهگرایی و وظیفهگرایی تمرکز کرده است؛ رویکرد فایدهگرا که بر نتایج عمل تکیه دارد، کشیدن اهرم را به دلیل نجات جان افراد بیشتر توجیه میکند. اما نویسنده دیدگاه وظیفهگرایانه را نیز مطرح میکند که بر اساس آن، کشتن مستقیم یک انسان بیگناه تحت هر شرایطی غیراخلاقی است. شعبانی مقدم در این کتاب صرفا به بازگویی تئوریها بسنده نکرده و با معرفی نسخههای متفاوت این آزمایش مانند سناریوی هل دادن یک فرد از روی پل برای توقف تراموا، چالشهای جدیدی را پیش روی مخاطب میگذارد. نکتهی جالب توجه در این اثر بررسی تفاوت واکنشهای انسانی در این دو حالت است؛ چرا اکثر مردم با تغییر مسیر ریل موافق هستند اما هل دادن مستقیم یک نفر را جنایت میدانند؟ نویسنده با نگاهی تحلیلی به ریشههای روانشناسی و شهودهای اخلاقی ما نشان میدهد که ذهن انسان چگونه بین «کشتن» و «اجازه دادن به مرگ» تمایز قائل میشود. این کتاب به خوبی بازتابدهندهی این واقعیت است که قواعد اخلاقی ما تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله عواطف و ساختارهای عصبی قرار دارند. کتاب «ترامواپژوهی» فراتر از یک بحث نظری محض، به کاربردهای عملی این موضوع در جهان معاصر نیز ورود میکند. نویسنده به خوبی پیوند میان این معمای کلاسیک و چالشهای نوین بشری مانند برنامهنویسی برای هوش مصنوعی و خودروهای خودران را برقرار کرده است. امروزه مهندسان باید تصمیم بگیرند که یک ماشین بدون راننده در لحظهی تصادف حتمی، جان سرنشین را نجات دهد یا عابران پیاده را؛ و این دقیقا همان مسئلهی تراموا در کالبدی مدرن است. علاوه بر این شعبانی مقدم به حوزههایی چون اخلاق پزشکی و تخصیص منابع محدود در زمانهای بحرانی مثل همهگیریها اشاره میکند. این اثر با حجمی اندک اما محتوایی غنی، پیوندی میان علوم اعصاب، زیستشناسی تکاملی و جامعهشناسی ایجاد میکند تا به این پرسش پاسخ دهد که تکامل چگونه حس عدالتخواهی و اخلاق را در ما نهادینه کرده است. این کتاب برای هر کسی که به دنبال درک عمیقتر از سازوکار تصمیمگیری در بزنگاههای زندگی است، منبعی دستاول و ارزشمند به شمار میرود. کیوان شعبانی مقدم در این اثر موفق شده است که یک موضوع غامض فلسفی را به زبانی همهفهم و در عین حال تخصصی ارائه دهد. کتاب «ترامواپژوهی» با رویکردی بیطرفانه، مخاطب را مجبور به تفکر نقادانه میکند و از او میخواهد که فراتر از کلیشههای ذهنی به قضاوتهای خود بنگرد. استفاده از مثالهای تاریخی و پیوند دادن آنها با تئوریهای انتزاعی، باعث شده تا متن کتاب از حالت خشکی آکادمیک خارج شده و برای علاقهمندان به حوزههای گوناگون جذاب باشد و نه تنها یک راهنمای نظری برای دانشجویان فلسفه و روانشناسی است، بلکه برای هر فردی که در موقعیتهای اداری، حقوقی یا اجتماعی با دوراهیهای اخلاقی دست و پنجه نرم میکند، بصیرتهای مفیدی به همراه دارد.