نگاهی به صداهای خاموش در تاریخ شعر فارسی
آیا تاکنون اندیشیدهاید چه بسیار زنانی که روزگاری شعر سرودهاند، با واژهها عشق ورزیدهاند، از رنج و امید گفتهاند و جهان را از دریچه نگاه شاعرانه خود دیدهاند؛ اما گذر زمان، نام و نشان بسیاری از آنان را به فراموشی سپرده است؟
در صفحات این کتاب، با نامها و صداهای گوناگونی روبهرو میشویم؛ از فاطمه سلطان و فخر عظمی گرفته تا قرهالعین، قمر آریان، مستوره کردستانی و دیگر زنانی که هر یک به شیوه خود با شعر زیستهاند. در سرودههای آنان، ردپای عشق و فراق، اندوه و تنهایی، گذر عمر، دلبستگی به میهن، تأملات عرفانی و آرزوهای انسانی را میتوان دنبال کرد؛ احساساتی که از مرز زمان میگذرند و هنوز برای خواننده امروز آشنا هستند.
اهمیت این مجموعه تنها در شعرهایی نیست که گردآوری شدهاند؛ بلکه در یادآوری این حقیقت نیز هست که تاریخ ادبیات، همیشه تمام کسانی را که قلم زدهاند و ذوق و اندیشه خود را در قالب واژهها ریختهاند، به یک اندازه در خود حفظ نکرده است. گاه از شاعری، دیوانی و شرحی از زندگیاش باقی مانده و گاه تنها چند بیت، تنها نشانی از نام او یا حتی شعری بیاطلاع دیگری از سرایندهاش به ما رسیده است.
«شاعران از یاد رفته» دعوتی است به دوباره خواندن، دوباره شناختن و دوباره به خاطر آوردن.دعوتی برای آنان که شعر فارسی را دوست دارند، به تاریخ ادبیات و سرگذشت زنان شاعر علاقهمندند و میخواهند در ورای نامهای آشنای ادبیات، با چهرهها و آثاری روبهرو شوند که کمتر فرصت دیدهشدن یافتهاند.
شاید نتوان همه صداهای خاموششده را به زندگی ادبی بازگرداند؛ اما میتوان نامها و شعرهایی را که هنوز از فراموشی نجاتیافتنیاند، گرد آورد و به نسلهای بعد سپرد. این کتاب گامی در همین مسیر است.