عمار حیدری کتاب انقراض آرام را از تجربهای آشنا برای بسیاری از ما آغاز میکند: روزی که با نگاه کردن به صفحهی تلفن همراهمان همراه شروع میشود، با پیامها، اعلانها، تصاویر و جابهجایی مداوم میان موضوعات ادامه پیدا میکند و در پایان، ذهنی بر جا میگذارد که خسته است، اما نمیتواند علت خستگی و عدم تمرکز خود را مشخص کند. نویسنده تلاش میکند از دل این موضوع به پرسشی گستردهتر پیرامون تاثیر فناوری بر زندگی و کیفیت تجربهی انسانی بپردازد.
نویسنده این تقلیل پیوستهی کیفیت زیستی بشر را، انقراض آرام خطاب میکند، ولی منظور او نابودی انسانها یا فروپاشی ناگهانی تمدنهای جهان نیست. مسئله، کاهش تدریجی توان انسان برای هدایت آگاهانهی زندگی خویش است. افراد همچنان به کار و فعالیت مشغولند، با دیگران ارتباط برقرار میکنند، دست به تصمیمگیری میزنند و از ابزارهای جدید بهره میبرند، اما در حین انجام تمامی این فعالیتها، امکان تفکر عمیق و حفظ پیوستگی افکار را از دست میدهند.
عمار حیدری، فعال حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، کارآفرین و نویسنده ایرانی است. او بیش از دو دهه در زمینه طراحی و توسعه سامانههای نرمافزاری، زیرساختهای ارتباطی، پلتفرمهای پیامرسانی، سامانههای بانکی و راهکارهای مبتنی بر فناوری فعالیت داشته است.
حیدری بنیانگذار و رئیس هیئتمدیره شرکت آراد رایانه لیان است؛ شرکتی که از سال ۱۳۸۴ فعالیت خود را آغاز کرده و در حوزه طراحی و پیادهسازی راهکارهای ارتباطی، پیامرسانی سازمانی، سامانههای پیامکی، زیرساختهای بانکی، سرویسهای ارزش افزوده، پلتفرمهای پرداخت و راهکارهای نوین ارتباط دیجیتال فعالیت میکند. او همچنین در توسعه فعالیتهای بینالمللی این مجموعه نقش داشته و با راهاندازی و مدیریت ساختارهای فناورانه در خارج از ایران، تلاش کرده است ظرفیتهای فنی شرکتهای ایرانی را در بازارهای منطقهای و بینالمللی گسترش دهد.
تجربه حرفهای عمار حیدری تنها به مدیریت کسبوکار محدود نیست. او از دل جهان فنی و مهندسی برخاسته و سالها در طراحی معماری نرمافزار، سامانههای مقیاسپذیر، زیرساختهای پیامرسانی، سرویسهای مبتنی بر داده، امنیت ارتباطات و یکپارچهسازی سامانههای بزرگ سازمانی نقش داشته است. همین پیوند میان تجربه عملی، نگاه مدیریتی و دغدغه انسانی، به آثار و نوشتههای او رنگی متفاوت میدهد.
در سالهای اخیر، حیدری علاوه بر فعالیتهای تخصصی در حوزه فناوری، به بررسی پیامدهای انسانی، اجتماعی و فرهنگی تکنولوژی نیز پرداخته است. دغدغه اصلی او این است که فناوری فقط بهعنوان ابزار دیده نشود، بلکه اثر آن بر آزادی، انتخاب، هویت، تنهایی، روابط انسانی و آینده زندگی بشر نیز مورد توجه قرار گیرد.
کتاب های منتشر شده از او حاصل همین نگاه میانرشتهای است؛ نگاهی که از یک سو بر تجربه طولانی نویسنده در قلب جهان فناوری تکیه دارد و از سوی دیگر، به پرسشهای بنیادین انسان معاصر درباره دیدهشدن، دادهشدن، هدایتشدن و امکان آفرینندگی میپردازد.
عمار حیدری در آثار و فعالیتهای خود میکوشد میان فناوری و انسان پلی برقرار کند؛ پلی میان سیستمهای هوشمند و آگاهی انسانی، میان داده و معنا، میان پیشرفت فنی و مسئولیت اخلاقی. او معتقد است آینده فقط محصول الگوریتمها و ماشینها نیست، بلکه انسان آگاه همچنان میتواند در ساختن آن سهمی تعیینکننده داشته باشد.