القادربالله، چالش¬ها و چشم¬اندازهای فراروی خلافت 422-381 (هـ. ق)خلافت عباسیان به عنوان یکی از پایدارترین دورههای خلافت اسلامی در تاریخ اسلام از اهمیت و جایگاه ویژه¬ای برخوردار است، بررسی فرازوفرودهای دوران خلافت عباسی و شناسایی کنشگران و بازیگران این دوره از تاریخ اسلام در راستای ارائه تحلیلی دقیق و موشکافانه از این برهه تاریخ اسلام و ایران ضرورتی اجتنابناپذیر به نظر میرسد.در این میان، واکاوی حیات سیاسی خلافت القادربالله عباسی (422-381 هـ. ق) به عنوان احیاگر اقتدار سیاسی- دینی خلافت عباسیان از اهمیت ویژه¬ای برخوردار است. البته خلیفه ژرفاندیش عباسی برای بازیابی این اقتدار تحلیل رفته با چالشهای جدی در حوزه¬های سیاسی، دینی، فرهنگی و اقتصادی مواجه بود. دوران خلافت ایشان جهان اسلام شاهد مهمترین و جدیترین مبارزههای ایدئولوژیکی اهل سنت با فاطمیان و آلبویه شیعی، ترکتازی سلطان محمود غزنوی به نام دین در مشرق سرزمینهای اسلامی که میرفت به تهدیدی علیه خلافت عباسی بدل شود، دیپلماسی لرزان، شکننده و مبتنی بر ملاحظات سیاسی کنشگران این دوره که تحت لوای دین مناسبتهای خود را در برابر حوادث تنظیم میکردند و جنگهای مذهبی که عملا فضایی برای هرگونه بهرهبرداری دینی در راستای اهداف و منویات خاص گروههای سیاسی دینی ایجاد کرده بود، خلیفهی عباسی را در برابر بحران هایی از جنس دین و سیاست قرار داد. لذا وی تلاش نمود با بهره گیری از همه ابزارها و امکانات موجود به ایجاد فضایی برای تثبیت تفکرات اهل سنت و تحکیم پایه¬های سیاسی دستگاه خلافت بپردازد که البته این نوع نگاه خلیفه به حوادث و مکانیسم¬های اتخاذ شده توسط او نتایج کوتاه مدت و بلندمدتی در جهان اسلام به جا گذاشت.
رحمن رحیمی سکه روانی نویسنده متولد سال 1349 میباشد.