جوجیتسو یک هنر رزمی سنتی ژاپنی است که بر استفاده از تکنیک تعادل اهرمهای مکانیکی و کنترل حریف تمرکز دارد. هدف اصلی این رشته غلبه بر حریف با استفاده از مهارت و تکنیک نه صرفا قدرت بدنی است. مباحث و مهارتهای اصلی جوجیتسو1. تکنیکهای پرتابی: استفاده از تعادل و اهرم برای زمینزدن حریف2. تکنیکهای مهار و کنترل: کنترل حرکات حریف در موقعیتهای مختلف3. فنهای قفل مفصل: استفاده از تکنیکهای کنترل مفاصل دست و پا4. فنهای خفهکردن: تکنیکهای محدودکردن جریان خون یا تنفس حریف در چارچوب قوانین مسابقه5. مبارزه در خاک: آموزش کنترل حریف و تغییر موقعیت در مبارزه زمینی6. دفاع شخصی: استفاده از تکنیکهای رزمی برای رهایی از حملات و کنترل موقعیت7. آمادگی جسمانی: توسعه قدرت، استقامت، انعطافپذیری، چابکی و هماهنگی عصبیعضلانی. فواید جسمانی و روانی جوجیتسو افزایش قدرت و استقامت عضلانی بهبود تعادل و هماهنگی حرکتی افزایش انعطافپذیری و چابکی تقویت تمرکز و تصمیمگیری سریع افزایش اعتمادبهنفس و خودکنترلی کاربرد در علوم ورزشی و مربیگری جوجیتسو از نظر علوم ورزشی رشتهای ارزشمند برای مطالعه بیومکانیک یادگیری حرکتی فیزیولوژی فعالیت بدنی و روانشناسی ورزشی است.