در کتاب قبل از این که قهوه ات سرد شود (جلد دوم) با «فومیکو» آشنا و همراه میشوید؛ فردی ۲۸ساله، زیبا و موفق که در یک شرکت بزرگ کار میکند. او در یکی از کارهایش با مردی آشنا شده است. آنها به هم علاقهمند میشوند. همهچیز در زندگی فومیکو طبیعی است تا اینکه یک روز مرد از او میخواهد همدیگر را ملاقات کنند؛ ملاقاتی بهظاهر ساده و معمولی. زمانی که به کافهای که همیشه میرفتند میروند، متوجه میشوند کافه تعطیل است. آنها در همان منطقه یک کافه پیدا میکنند که زیرزمین کوچکی است؛ ۹ نفر در آن کافه جا میشوند. مرد به فومیکو میگوید میخواهد برای کار به آمریکا برود. فومیکو بهخاطر غرورش چیزی نمیگوید و مرد هم او را ترک میکند. در همین زمان فومیکو در یک برنامهٔ مستند میفهمد کافهای که در آن بودهاند طبق افسانههای محلی این فرصت را به آنها میدهد که به گذشته سفر کنند، اما هیچ گزارشی از یک سفر واقعی وجود ندارد. او به کافه میآید و به صاحب کافه میگوید که میخواهد به گذشته برگردد. صاحب کافه بهراحتی قبول میکند، اما برای او چندین محدودیت و شرط مطرح میکند. فومیکو به این شرطها فکر میکند، اما یک محدودیت بزرگتر وجود دارد،؛ او فقط میتواند از روی یک صندلی به گذشته برود و این جای همیشگی موجودی ترسناک است. این رمان، اقتباسشده از نمایشنامهای نوشتهٔ توشیکازو کاواگوچی است که جایزهٔ دهمین جشنوارهٔ درام سوگینامی را دریافت کرده است.