مقدمه کتاب «چند نامه برای ریمیدیوس» نوشته ابراهیم رها، طولانی و پراکنده است، اما جذاب؛ جایی که نویسنده با مهارتِ همیشگیاش، موضوعات مختلف و حتی بهظاهر بیربط را بههوشمندی به هم پیوند میزند و کار را پیش میبرد. خودِ نامهها نیز مثل مقدمه، غیرمستقیم حرفهای جالبی در دل دارند. نویسنده چیزی را به رخ نمیکشد؛ بلکه خواننده بافکر باید خودش نکات مدنظر او را از لابهلای متن استخراج کند؛ و همین، جذابیت اصلی کار است. بهطور کلی، اکثر کارهای ابراهیم رها را میپسندم و این کتاب هم از آن دست آثاری است که سبک منحصربهفردش را نشان میدهد.