کتاب اروپا میان دموکراسی و دیکتاتوری

Europe between Democracy and Dictatorship
(1900-1945)
کد کتاب : 35535
مترجم :
شابک : 978-6004369626
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 635
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2010
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : 1 تیر

معرفی کتاب اروپا میان دموکراسی و دیکتاتوری اثر کونن فیشر

روایت اروپا میان دیکتاتوری و دموکراسی روایتی است از کشاکش های جهانی پنجاه ساله (حدود 1900- 1945) بالیده میان دو جنگ عالمگیر اول و دوم؛ در این اثر به کند و کاو در چگونگی سربرآوردن شالوده های جهانی آباد و آزاد بر محور دیپلماسی بین المللی پرداخته شده است.
نویسنده ضمن پرداختن به تاریخ عمومی اروپا از خصلت های ملی، خیزش های انقلابی، بحران های اقتصادی محلی نیز غافل نمانده است. کونن فیشر بر این باور است که بالندگی اروپای اوایل قرن بیستم از روابط تضادآمیز جنگ و صلح، مدرنیته و ارتجاع نوستالژیک، انسانیت و بربریت، و دموکراسی و دیکتاتوری دوران مذکور برآمده است. نویسنده با ارائه اسناد و چگونگی این تقابل ها و تأثیرات را تبیین نموده است.

کتاب اروپا میان دموکراسی و دیکتاتوری

کونن فیشر
کانن فیشر (متولد: 14 ژوئن 1951 ، ولینگتون ، نیوزیلند)، استاد تاریخ، دانشگاه سنت اندروز متولد ولینگتون، نیوزیلند، کانن فیشر استاد افتخاری دانشکده تاریخ دانشگاه سنت اندروز است.
دسته بندی های کتاب اروپا میان دموکراسی و دیکتاتوری
قسمت هایی از کتاب اروپا میان دموکراسی و دیکتاتوری (لذت متن)
وسوسه انگیز است، ساعتی که پس از آن زندگی باید در سال ۱۹۴۵ دوباره از ابتدا آغاز می شد. البته، اروپای معاصر بیش از آن به گذشته اش مدیون بود که به چنین رویکردی مجال بدهد. مرده ریگ عمیق تر آن به غایت کهن باقی می ماند، میراثی که طی یک هزاره شکل گرفت و تکامل یافت، اما طی دهه هایی هم که با آن سروکار داریم متحول شد. این اثر معمای این تاریخ را آن طور که کشف می کند پیش می کشد و بسیاری از چیزهایی را که به شکل گیری اروپای معاصر انجامید و به آن مباهات می شود بررسی می کند، اما در عین حال امواج پی درپی تاریکی را که دو نسل پیش قاره را احاطه کرد مد نظر قرار می دهد. جنگ و صلح، مدرنیته و ارتجاع نوستالژیک، انسانیت و بربریت و البته دموکراسی و دیکتاتوری همگی به تجربه اروپا در اوایل قرن بیستم کمک شایانی کردند.

هشت روز مهلت می داد از آلبانی خارج شوند. با وجود خشم رم و پاریس، هیچ قدرت بزرگی از صربستان پشتیبانی علنی نکرد و بلگراد ناچار شد به سرعت به خواسته های وین تن بدهد. بریج گفت «اقدام مستقل دست آخر موثرترین راه دفاع از منافع پادشاهی به نظر می رسید»(۶) و انصاف چاره دیگری هم موجود نبود. با وجود بروز زودگذر اشتیاق اتریش دوستی در اکتبر ۱۹۱۳ پس از آخرین بحران آلبانی، سیاست برلین در بالکان و ترکیه با خط مشی وین منافات داشت: این امر فرانتس یوزف و برشتولد را وادار کرد به یک تهاجم بزرگ دیپلماتیک دست بزنند که هدف آن بازیابی حمایت آلمان بود. همان طور که برشتولد پیش سفیر اتریش در برلین در مه ۱۹۱۴ گلایه کرد:«انگار اهالی برلین نتوانسته اند خود را... از اندیشه یک آشتی سیاسی بین اتریش - مجارستان و صربستان خلاص کنند: اندیشه ای که با توجه به خصومت ریشه دار در وجدان ملی صرب ها نسبت به اتریش - مجارستان باید عبث به نظر برسد...»