شهاب یزدی (۷۹۳-۸۵۸ ق) مورخ منجم و شاعر مسلمان در قرن نهم هجری است. وی دارای اثاری مانند جامع التواریخ، رزمنامه و دیوان اشعار می‌باشد. ابن شهاب با القاب مورخ ادیب و منجم شناخته می‌شد. از مقام ادبی او چیز زیادی دانسته نیست؛ اما خود وی در جامع التواریخ چند بار خود را با نام شهاب‌الدین شاعر نام می‌برد. در همین راستا وی در خدمت خاندان تیموری بود و شاهرخ بن تیمور، غیاث الدین محمد بن بایسنقر، ابوالقاسم بابر را مدح گفته است.