آیت‌الله شیخ محمدآقا حائری کرفسی همدانی عالمی فقیه، مجتهد و مبلغ دینی بود که با نام «حاج‌آقا پیشنماز کرفسی» نیز شناخته می‌شد .او فرزند «ذوالفقار» بود و در سال ۱۲۷۰ شمسی (۱۳۰۹ قمری) در روستای کرفس از توابع شهرستان درگزین در استان همدان به دنیا آمد .او در سال ۱۲۸۷ شمسی برای تحصیل مقدمات علوم حوزوی به همدان رفت . پس از یک سال به مدرسه مروی تهران و سپس به حوزه علمیه نجف اشرف مهاجرت کرد . در نجف از محضر بزرگانی چون آیت‌الله سید آقاضیاءالدین عراقی، آیت‌الله میرزا محمدحسین نائینی و آیت‌الله سید ابوالحسن اصفهانی بهره برد .او در سال ۱۳۰۹ شمسی توسط آیت‌الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی به درجه اجتهاد نائل شد . پس از اجتهاد، بنا به درخواست بزرگان کرفس به آنجا بازگشت و دو سال به هدایت و ارشاد مردم مشغول شد . در سال ۱۳۱۷ شمسی به قم هجرت کرد و در درس آیت‌الله العظمی بروجردی شرکت می‌کرد و از ملازمان ایشان بود .آیت‌الله بروجردی او را در سال ۱۳۲۶ شمسی به عنوان نماینده ویژه خود در منطقه سلطنت‌آباد (نیاوران فعلی) تهران منصوب کرد .او در آن منطقه خدمات دینی و تبلیغی فراوانی انجام داد و افراد روحانی و غیرروحانی بسیاری از محضرش بهره‌مند شدند .پس از هجده سال فعالیت در تهران، در سال ۱۳۴۴ شمسی مجدداً به قم بازگشت و اواخر عمر خود را در آنجا سپری کرد .ایشان دارای تألیفاتی به زبان عربی و فارسی بود که کتاب «کشف السترة فی حدیثة الفترة» یکی از آنهاست . از دیگر آثار او می‌توان به «کشتی امان از شرور دیوان»، «ذروة الافکار فی قبلة الامصار» و «منظومة المقال فی اسناد الرجال» اشاره کرد.او زندگی بسیار ساده و زاهدانه‌ای داشت و به دنیا و تجملات بی‌اعتنا بود. نماز شبش ترک نمی‌شد و در ماه‌های شعبان و رمضان روزه می‌گرفت . مزار او در قبرستان وادی السلام قم قرار دارد .