شهاب‌الدین احمد بن محمد بن حجر هیتمی مکی (۹۰۹–۹۷۴ ه.ق) از فقهای نامدار شافعی مذهب بود. او مصری‌تبار بود و در الازهر تحصیل کرد، سپس به مکه مهاجرت کرد و حدود ۳۳ سال در آنجا به تدریس، فتوا و تألیف پرداخت تا اینکه در همان شهر درگذشت. ابن حجر در علوم مختلفی مانند تفسیر، حدیث، فقه و اصول تبحر داشت و پیش از بیست‌سالگی اجازه فتوا و تدریس گرفت. شهرت او به‌قدری بود که فتوایش از مناطق دور مانند مصر، شام، عراق، یمن و هند طلب می‌شد.