الطاف حسین حالی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و مصلح اجتماعی برجسته اردوزبان هندی بود.او در سال ۱۸۳۷ در شهر پانی‌پت (واقع در هند امروزی) به دنیا آمد. پدرش را در نه سالگی از دست داد و برادر بزرگ‌ترش سرپرستی او را بر عهده گرفت.حالی برای ادامه تحصیل به دهلی رفت و در آنجا عربی و فارسی آموخت. او از محضر دو شاعر بزرگ آن دوران، میرزا غالب و نواب مصطفی خان شیفتہ، بهره برد و به‌ویژه شاگرد و مرید میرزا غالب بود.حالی در مشاغل مختلفی از جمله معلمی و مترجمی فعالیت کرد. او مدتی در دپارتمان کتاب دولت پنجاب در لاهور مشغول به کار شد و در آنجا با ادبیات غرب از طریق ترجمه آشنا شد. بعدها به‌عنوان معلم در مدرسه انگلو-عربی دهلی مشغول به کار شد.حالی یکی از یاران نزدیک سرسید احمد خان و از چهره‌های کلیدی جنبش علیگر بود. به درخواست سرسید، او منظومه معروف «مسدس حالی» (Madd-o-Jazr-e-Islam) را سرود که به یکی از شاهکارهای ادبیات اردو تبدیل شد.او را پیشگام ادبیات مدرن اردو می‌دانند. حالی با نقد شعر سنتی و تأکید بر سادگی و صراحت بیان، تحولی در شعر اردو ایجاد کرد. کتاب «مقدمه شعر و شاعری» او نخستین اثر مهم در نقد ادبی اردو به شمار می‌رود.الطاف حسین حالی در ۳۱ دسامبر ۱۹۱۴ درگذشت.