آیت‌الله ملا علی قزوینی زنجانی (معروف به قارپوزآبادی)، یکی از علمای برجسته و مراجع تقلید شیعه در قرن سیزدهم هجری قمری بود.او در سال ۱۲۰۹ هجری قمری در روستای قارپوزآباد از توابع قزوین به دنیا آمد .در ۸ محرم سال ۱۲۹۰ هجری قمری در شهر زنجان درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد .او تحصیلات خود را در قزوین آغاز کرد و سپس برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه اصفهان مهاجرت کرد. استادان برجسته او عبارت بودند از:

شیخ محمد تقی اصفهانی (صاحب کتاب «هدایة المسترشدین»): قزوینی نزد او درس خواند و از او اجازه اجتهاد دریافت کرد .

· ملا عبدالکریم ایروانی: او نیز از استادان بزرگ قزوینی در علم اصول بود و به او اجازه اجتهاد داد. نقل شده که ایروانی درباره او گفته است: «من اعلم اهل عصرم بعد ملا علی قارپوزآبادی» (من عالم‌ترین فرد زمان خود پس از ملا علی قارپوزآبادی هستم) .

 او مدتی در زادگاهش قزوین به وعظ، ارشاد مردم و تدریس مشغول بود . در حدود سال ۱۲۵۴ قمری به دلیل مخالفت با خوانین منطقه، به زنجان مهاجرت کرد و تا آخر عمر در آنجا ساکن شد .یکی از مهم‌ترین خدمات او، تأسیس حوزه علمیه زنجان بود. او با ساختن مسجد و مدرسه چهل‌ستون در مرکز شهر، این حوزه را پایه‌گذاری کرد و شاگردان بسیاری تربیت نمود .با گذشت زمان، شهرت او افزایش یافت و گروه‌های زیادی از مردم آذربایجان، قفقاز، همدان، قزوین و زنجان از او تقلید می‌کردند .او به دلیل فضل و دانش فراوان، به «فاضل قزوینی» ملقب شد. همچنین به دلیل اقامت طولانی و خدمات علمی و اجتماعی در زنجان، به «ملا علی زنجانی» معروف گشت . نقل شده که او در طول عمر خود هشتاد جلد کتاب و رساله تألیف کرد که نشان‌دهنده پرکاری و تسلط او در علوم مختلف است .