لوط بن یحیی بن سعید (درگذشتهٔ ۱۵۷ق) معروف به ابومخنف و ابومِخنَف ازدی، مؤلف کتاب مقتل الحسین، اهل کوفه، شیعه و از محدثان و مورخان قرن دوم هجری قمری. محدثان شیعه، ابومخنف را شیعه خوانده و شیخ طوسی او را از اصحاب امام صادق(ع) معرفی کرده است.ابومخنف، در کتابی به نقل روایات مرتبط با شهادت امام حسین(ع) پرداخته، که گرچه این کتاب در دسترس نیست، اما پاره‌ای از احادیث آن در منابع روایی و تاریخی نقل شده است. ابومخنف آثار تاریخی دیگری، از جمله درباره سقیفه، جنگ جمل و جنگ صفین نوشته است.لوط بن یحیی بن سعید بن مِخنَف بن سُلیم غامدی ازدی معروف به ابومخنف، در کوفه از قبیله أزْد برخاست. مخنف بن سُلَیم، پدر‌جد ابومخنف از اصحاب پیامبر اکرم، و امام علی(ع) بود، و از سوی امام علی والی همدان و اصفهان شد. یحیی بن سعید، پدر ابومخنف، نیز از اصحاب امام علی(ع) بود.ابومخنف در کوفه به تحصیل دانش پرداخت و از امام صادق(ع)، جابر جعفی، مجالد بن سعید و صعقب بن زبیر علم آموخت. محمد فؤاد سزگین (درگذشت: ۱۴۳۹ق)، نویسنده مسلمان، سال تولد او را ۷۰ق دانسته‌ است. همچنین درباره تاریخ وفات او، یاقوت حموی آن را در سال ۱۵۷ق و شمس‌الدین ذهبی سال ۱۷۰ق، گفته‌اند.سزگین، ابومخنف را از مورخان عصر اموی دانسته اما نجاشی او را از یاران امام صادق(ع)، و در دوره خلفای عباسی برمی‌شمارد.ابومخنف در جوامع روایی شیعه مورد اعتماد بوده و نام او در میان راویان مدح‌شده بیان شده، و در مقابل، اهل‌سنت او را تضعیف کرده‌اند.