کنعان مکیه با نام مستعار سمیر الخلیل (متولد ۱۹۴۹) پژوهشگر و استاد مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه برندایس و دارای تابعیت دوگانه عراقی-آمریکایی است. او با انتشار کتاب «جمهوری وحشت» (۱۹۸۹) — که پس از حمله صدام حسین به کویت به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها تبدیل شد — و همچنین کتاب «خشونت و سکوت» (۱۹۹۱) که نقدی بر روشنفکران عرب بود، مورد توجه بین‌المللی قرار گرفت. در سال ۲۰۰۳، مکیه دولت ایالات متحده را ترغیب کرد تا به عراق حمله کرده و صدام حسین را از قدرت برکنار کند.مکیه در بغداد متولد شد و برای تحصیل در رشته معماری به مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) رفت. او بعدها در شرکت معماری پدرش، «مکیه و شرکا» (Makiya & Associates) — که دفاتری در لندن و سراسر خاورمیانه داشت — مشغول به کار شد. او که خود زمانی در تبعید به سر می‌برد، به یکی از چهره‌های برجسته اپوزیسیون عراق، «دوست نزدیک» احمد چلبی و از حامیان تأثیرگذار جنگ عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱) تبدیل شد. او بعدها اذعان کرد که آن تلاش‌ها «به بیراهه رفت».کنعان مکیه در سال ۱۹۴۹ در بغداد زاده شد. پدرش محمد مکیه، معمار عراقی، و مادرش مارگارت کرافورد، زنی انگلیسی‌تبار و معلم مدرسه بود. او نیز همچون پدرش در رشته معماری تحصیل کرد و مدتی در شرکت مشاوره معماری و شهرسازی «مکیه و شرکا» — که پدرش در اواخر دهه ۱۹۴۰ تأسیس کرده بود — فعالیت داشت. مکیه فعالیت سیاسی خود را با گرایش‌های تروتسکیستی آغاز کرد و پیوند نزدیکی با کریستوفر هیچنز و استیون شوارتز پیدا کرد. در سال ۱۹۶۷، مکیه عراق را به مقصد ایالات متحده ترک کرد تا در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) تحصیل کند؛ اما به دلیل روی کار آمدن رژیم بعثی در عراق، تا دهه ۲۰۰۰ میلادی امکان بازگشت به کشورش را نیافت.