ایگور میخائیلوویچ ماکاروف دانشمند برجسته روسی در حوزه کنترل خودکار، سایبرنتیک و رباتیک بود که در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۷ در ساراتوف متولد شد و در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۳ در مسکو درگذشت . او در سال ۱۹۵۰ از دانشکده ابزار و تجهیزات مؤسسه هوانوردی مسکو فارغ‌التحصیل شد و فعالیت علمی خود را در مؤسسه اتوماتیک و تله‌مکانیک آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی آغاز کرد و تا سال ۱۹۶۲ در همان‌جا به عنوان مهندس، محقق و معاون آزمایشگاه خدمت نمود . سپس از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵ به عنوان معاون رئیس بخش علم و مؤسسات آموزشی در کمیته مرکزی حزب کمونیست مشغول به کار شد و پس از آن از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۸ معاون وزیر آموزش عالی و متوسطه تخصصی اتحاد جماهیر شوروی بود . ماکاروف در سال ۱۹۷۴ به عضویت متناظر آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی و در سال ۱۹۸۷ به عضویت کامل (آکادمیسین) این آکادمی انتخاب شد و از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ دبیر علمی ارشد هیئت رئیسه آکادمی علوم شوروی و از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ دبیر علمی ارشد آکادمی علوم روسیه بود و پس از آن به عنوان مشاور آکادمی علوم روسیه فعالیت کرد . حوزه تخصصی او شامل توسعه نظریه سیستم‌های کنترل غیرخطی، نظریه انتخاب و تصمیم‌گیری، سیستم‌های تطبیقی پیچیده با هوش مصنوعی و مسائل نظری و کاربردی کنترل وسایل نقلیه هوایی از جمله پهپادها بود و او بیش از ۳۰۰ اثر علمی از جمله چندین تک‌نگاری منتشر کرد . ماکاروف همچنین در سال ۱۹۷۹ کرسی «مسائل کنترل» را در مؤسسه مهندسی رادیو، الکترونیک و اتوماسیون مسکو (MIREA) تأسیس کرد و ریاست آن را تا زمان وفاتش بر عهده داشت و مکتب علمی برجسته‌ای در زمینه سیستم‌های کنترل خودکار، سیستم‌های تطبیقی با هوش مصنوعی و رباتیک پایه‌گذاری نمود . او رئیس هیئت تحریریه مجموعه علمی-عمومی «سایبرنتیک: امکانات نامحدود و محدودیت‌های احتمالی» بود که کتاب «سایبرنتیک» (همان Cybernetics Today) در چارچوب آن منتشر شد . ماکاروف جوایز متعددی از جمله جایزه دولتی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۸۴)، جایزه دولتی فدراسیون روسیه (۱۹۹۵) و جایزه دولت روسیه در زمینه آموزش (۲۰۰۱) را دریافت کرد و نشان‌های افتخار، پرچم سرخ کار، انقلاب اکتبر و «خدمات به میهن» درجه III و IV را کسب نمود . در سال ۲۰۰۰ اتحادیه بین‌المللی نجوم یکی از سیارک‌های منظومه شمسی را به نام او «Jgormakarov» نامگذاری کرد .