من کریم حنفی‌نیری هستم، متولد اولین روز خرداد ۱۳۵۷، که مسیر دانش را از رشته علم اطلاعات و دانش‌شناسی در مقطع کارشناسی تا جامعه‌شناسی (گرایش پژوهشگری) در مقطع ارشد و دکتری جامعه­‌شناسی (با گرایش اقتصادی و توسعه) پیموده‌ام. رساله دکتری من با عنوان «ترسیم مدل توسعه دانش‌بنیان» تنها یک پژوهش دانشگاهی نبود، بلکه تجلی آرزوی دیرین من برای پیوند دانش و توسعه بود که حاصل آن سه مقاله علمی و چهار کتاب پربار شد.از نخستین نوشته علمی‌ام در ترم پنجم کارشناسی در سال ۱۳۷۸ تا اولین کتابم که در همان دوره توسط مرکز آموزش و پژوهش سازمان زندان‌ها منتشر شد، تا امروز که با افتخار به‌­عنوان یک پژوهشگر مستقل و حرفه‌ای فعالیت می‌کنم، هرگز از جستجو و نوشتن دست نکشیده‌ام. بخشی از روزهایم به تدریس در دانشگاه و مراکز آموزشی می‌گذرد، جایی که عشق به دانش را با نسل جدید تقسیم می‌کنم و در این مسیر، کتاب‌ها همسفران همیشگی من بوده‌اند. چه بسیار شب‌هایی که با ورق زدن صفحات کتاب‌ها سپری شده است. اما در این میان، عشق دیوانه‌واری به فلسفه دارم؛ این جهان بی‌کران اندیشه که مرا به ژرفای هستی می‌برد. البته اعتراف می‌کنم گاهی از این همه فلسفیدن سرم گیج می‌رود و در انبوه افکار فیلسوفان، حس می‌کنم در اقیانوسی بی‌کران شناورم! ولی این سرگیجه، شیرین و جانفزاست.