او شاگرد زیگموند فروید بود. او به مدت ۱۳ سال با آلفرد آدلر همکاری کرد تا اینکه تصمیم به جدایی گرفت. ویکتور فرانکل، خالق لوگوتراپی، به دلیل شاگردی آلرز و به اشتراک گذاشتن ایده‌هایش از گروه آدلر کنار گذاشته شد.

ردولف آلرس پزشک، روانشناس و فیلسوف بود. او در سال ۱۸۸۳ در وین (اتریش) متولد شد. او مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۰۶ از دانشگاه وین دریافت کرد. پس از دو سال طبابت، به عنوان روانپزشک تحصیل کرد. او به کارهای زیگموند فروید علاقه‌مند شد و به آخرین کلاس او تعلق داشت. آلرز با آنچه که او به عنوان ایده‌های غیرعلمی فروید توصیف می‌کند، موافق نبود (1). او در کلینیک‌های روانی در مونیخ (آلمان) کار می‌کرد. او را در سال 1913 به عنوان مربی روانپزشکی در دانشگاه مونیخ می‌یابیم. در جنگ جهانی اول به عنوان جراح در ارتش اتریش کار کرد. پس از آن کتابی در مورد زخم‌های گلوله در سر نوشت. او همچنین در یک آزمایشگاه بیوشیمی کار کرده و چندین مقاله در مورد آزمایش‌های خود نوشته بود.

از سال 1918 تا 1938 در روانپزشکی تخصص گرفت. او در دانشکده پزشکی وین تدریس و تحقیق کرد. او همچنین مدیر دانشکده روانشناسی پزشکی بود. از سال 1920 نیز در مشاوره روان‌درمانی خصوصی کار کرد.