محمدابراهیم نواب تهرانی (۱۲۴۰-۱۲۹۹ق)، ملقب به بدایع نگار، از ادیبان و مورخان عصر قاجار و از منشیان و مورخان عهد ناصری بود. او در دوران محمد شاه و ناصرالدین شاه می‌زیست و مدتی در دفتر وزارت امورخارجه به سمت منشیگری اشتغال داشت. از مهمترین آثار او می‌توان به "فیض الدموع" در شرح زندگانی امام حسین(ع) و "عقد اللئالی فی نقد المعالی" در تاریخ قاجاریه اشاره کرد.