فقیه گران‌قدر و محقق عالی‌قدر حاج شیخ احمد شاهرودی در سال 1282 قمری در شاهرود و در بیت علم و فضیلت دیده به جهان گشود. پدرش آیةالله‌ حاج شیخ محمدعلی شاهرودی عالمی جلیل‌القدر، جامع معقول و منقول و در زمره دانشمندان و محققان علوم دینی و صاحب تألیفات ارزنده‌ای چون «رد بر اخباریان» و «عصارة الفقاهة فی المهمات الفقهیة» بود که به امر میرزا محمدحسن شیرازی در شاهرود ساکن گردید و منشأ آثار و خدمات فراوانی شد و جدش نیز عالم ربانی آیةالله‌ ملامحمدکاظم شاهرودی از علمای برجسته دوره قاجار بود. ملا محمدکاظم اصالتاً خراسانی بود، اما در سفری که از شاهرود می‌گذشت، به تقاضای مردم شاهرود در آن شهر اقامت گزید و با تشکیل حوزه درسی، اقامه جماعت و تأسیس حوزه علمیه به تربیت طلاب و رسیدگی به امور مردم پرداخت. مناظرات علمی و گفت‌وگوی مستدل آن بزرگوار باعث خنثی شدن تبلیغات بهائیت از شاهرود گردید. این امر آتش کینه را در دل‌های آنان شعله‌ور ساخت و دست‌شان را به خون آن فقیه عالی‌مقام رنگین ساخت.