کلیفورد اودتس (۱۸ ژوئیه ۱۹۰۶ – ۱۴ اوت ۱۹۶۳) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر آمریکایی بود. در اواسط دهه ۱۹۳۰، هم‌زمان با کناره‌گیری تدریجی یوجین اونیل —نمایشنامه‌نویس برنده جایزه نوبل— از فشارهای تجاری برادوی و انتقادات فزاینده، اودتس به عنوان جانشین احتمالی او شناخته می‌شد. نمایشنامه‌های اودتس که مضامین اجتماعی داشتند، از ژانویه ۱۹۳۵ تأثیرگذاری عمیقی از خود بر جای گذاشتند؛ تأثیری که به‌ویژه در سال‌های باقی‌مانده از دوران «رکود بزرگ» مشهود بود. آثار او الهام‌بخش نسل‌های بعدی نمایشنامه‌نویسان، از جمله آرتور میلر، پدی چایفسکی، نیل سایمون و دیوید مامت شد. اودتس پس از اجرای نمایش «برخورد در شب» (Clash by Night) در فصل ۴۲–۱۹۴۱، تمرکز خود را عمدتاً بر پروژه‌های سینمایی معطوف کرد و تا اواسط سال ۱۹۴۸ در هالیوود ماند. او سپس به مدت پنج سال و نیم به نیویورک بازگشت و در این دوران سه نمایش دیگر را در برادوی به صحنه برد که تنها یکی از آن‌ها با موفقیت همراه بود. سرانجام، شهرت و جایگاه او تحت‌الشعاع چهره‌هایی همچون آرتور میلر، تنسی ویلیامز و —در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۵۰— ویلیام اینگ قرار گرفت.