نوشته روی دیوار توجه بهروز را به خود جلب میکند: «اسما بیست و یک ساله اهل آبادان». با چیزی مثل گیره مو یا نوک سنجاق روی کچ کنده کاری شده. شک ندارد که این زن در حال جنگیدن به اسارت در نیامده. زیر همین عبارت نوشته شده «و پسر دوسالهام علا» تصور آنچه بر این زن و فرزندش گذشته و خواهد گذشت همه وحشتی را که خود از سر گذرانده از یادش میبرد.
(از متن کتاب)
مجتبی صفوی نویسنده ایرانی متولد سال 1336 میباشد.
«زخمی بر دیوار» یکی از بهترین کتابهای ضدجنگیه که تا حالا خوندهم. نویسنده پیامدهای خانمانسوز جنگ رو از زاویهی متفاوتی به تصویر کشیده، یعنی تاثیر مخربش بر اون بخش جامعه که شاید بهطور مستقیم در عملیات جنگی حضور نداشته باشن، ولی تا پایان عمر درگیرش هستن و درنهایت به فنا میرن. خوندن این کتاب رو بهخاطر سوژهی بسیار جالب و پرکشش، قلم روان، احاطهی نویسنده به موضوع و پرداخت خوب توصیه میکنم.
«زخمی بر دیوار» یکی از بهترین کتابهای ضدجنگیه که تا حالا خوندهم. نویسنده پیامدهای خانمانسوز جنگ رو از زاویهی متفاوتی به تصویر کشیده، یعنی تاثیر مخربش بر اون بخش جامعه که شاید بهطور مستقیم در عملیات جنگی حضور نداشته باشن، ولی تا پایان عمر درگیرش هستن و درنهایت به فنا میرن. خوندن این کتاب رو بهخاطر سوژهی بسیار جالب و پرکشش، قلم روان، احاطهی نویسنده به موضوع و پرداخت خوب توصیه میکنم.