کتاب قصه تهران

برای سیناور خیلی جالب بود، تازه فهمیده بود چرا پدرش خواسته است که داستان این بناها را یاد بگیرد، او فکر کرد که تا به حال چقدر دانشش کم بوده و حتما چیزهای زیادی هست که نمی داند. بعد از کتاب خواست که کمی در مورد امیرکبیر برایش بگوید. کتاب آهی کشید و گفت: «امیرکبیر دوست نازنین من بود. او به من خیلی احترام می گذاشت. او بسیار کتاب می خواند. مرد فهمیده ای بود...»