کتاب در جست‌وجوی حروف فارسی

کتاب «در جست‌وجوی حروف فارسی: میرزاصالح شیرازی و تعامل‌های فرهنگی ایران و انگلیس در اوایل عصر قاجار» نوشته نایل گرین، اثری پژوهشی است که به بررسی چگونگی انتقال فناوری چاپ و تقاطع فرهنگی ایران و بریتانیا در دهه‌های آغازین قرن نوزدهم میلادی (حدود "۱۸۰۰" تا "۱۸۲۰" ) می‌پردازد. این اثر، مسیر ورود ماشین چاپ به ایران را از درون تلاش‌های هدفمند شخصیتی چون میرزاصالح شیرازی برای یادگیری و بومی‌سازی طراحی حروف چاپی می داند.
نقطه عزیمت کتاب، تابستان سال "۱۸۱۵" میلادی است؛ زمانی که پنج دانشجوی جوان ایرانی با عنوان دومین کاروان معرفت از تبریز راهی لندن شدند. مأموریت اصلی این گروه، فراگیری علوم جدید و انتقال تجهیزات فنی راهبردی نظیر موتور بخار و ماشین چاپ به داخل کشور بود. میرزاصالح شیرازی به عنوان چهره شاخص این گروه، به‌خوبی دریافت که دستیابی به این دانش فنی نیازمند ورود به شبکه‌های اجتماعی و علمی بریتانیاست. او با بهره‌گیری از روابط دیپلماتیک پیشین خود با برادران اوزلی و جلب حمایت استادان محلی، توانست با ظرایف فن چاپ متون فارسی و عربی آشنا شود و پایه‌های این صنعت را برای ایران عصر قاجار سوغات بیاورد. همچنین کتاب نشان می‌دهد که شکل‌گیری صنعت چاپ در جوامع اسلامی چگونه با چالش‌های فنی و فرهنگی دست‌به‌گریبان بوده است. مخاطب در این اثر با این مسئله مواجه می‌شود که بومی‌سازی یک فناوری جدید، نیازمند چه سطح از تعاملات بین‌فرهنگی و تکاپوی فردی است.
کتاب از یک مقدمه، یادداشت مترجم و چهار مقاله مجزا اما پیوسته تشکیل شده است. بخش‌های مختلف این اثر، مسائل متنوعی را پوشش می‌دهند؛ از بررسی نقش واسطه‌ها در خاستگاه چاپ کشورهای اسلامی گرفته تا تحلیل تعامل دانشجویان ایرانی با دانشگاه‌هایی نظیر آکسفورد. بخش دیگری از کتاب با طرح مسئله مدرنیته کاغذی، سیاحت صنعتی میرزاصالح در سال "۱۸۱۸" میلادی را زیر ذره‌بین می‌برد و در نهایت، روند توسعه و طراحی حروف چاپی در بریتانیای دوره جورج را تشریح می‌کند.
«در جست‌وجوی حروف فارسی» روایتی دقیق از تلاش‌های نافرجام و موفق در مسیر دستیابی به فناوری چاپ ارائه می‌دهد. این اثر برای پژوهشگرانی که به دنبال ردیابی ریشه‌های ورود مظاهر تمدن جدید به ایران و چگونگی شکل‌گیری نخستین تعاملات فرهنگی مدرن هستند، منبعی مستند و قابل‌تأمل به شمار می‌رود.