این کتاب گفتوگوی سه نفر فرهیختهٔ ایراندوست و فرهنگی است دربارهٔ ایران و نگرانی دربارهٔ آیندهٔ ایران: یکی دانشمند، یکی هنرمند و ایرانپژوه، یکی آشنا با فلسفهٔ غرب و حکمت و اندیشهٔ ایرانی. انتشار این گفتوگو بهویژه در این زمانه بسیار بجا و خواندن آن تأملبرانگیز است. اما نکتهٔ آزاردهنده در این کتاب ارزشمند، بخش فنی آن است. در دو صفحهٔ اول کتاب، بیانیهٔ پرادعای ویراستاران چاپ شده است. اما از روی جلد آن اول با دستور خط ناآشنا روبهرو میشویم. سپس در متن، غلطهای تایپی و املایی و جملههای بدون نقطه و سجاوندی سرسری و کژتابی ناجور توی چشم میزند. حتی سرصفحهٔ فصل چهارم همچنان فصل سوم را نشان میدهد. کاش ویراستاران محترم کناب تلاش میکردند کارشان را خیلی معمولی؛ ولی بدون اشکال انجام بدهند و کتاب ارزشمند را خراب نکنند.