نمایشنامهی «یک پیگمالیون» اثری است با دو کاراکتر که در آن باید پیگمالیون هنرمند بزرگ اسپانیا، در زمان اشغال پاریس به دست آلمان نازی، به پرورش و فراخوانی مخلوق درون خود، از میان ترس و ناامیدی دست یابد.
در ظاهر اثری آکنده از حس خوشبینی هنری است، و اگر صحنههایی با تم متأثر از خشونت را هم همراه کند، کلیت اثر اصلی، نغمهای شجاعانه از جستوجوی انسان در آثار هنری و اجتماعی است.
اثر حاضر شاهکار استرین برگ است که در عین بازجویی مفاهیم متضاد، تحلیل ژرفی از آزادی و اخلاق، هنر و ایدئولوژی، و حقیقت و پندار بهوجود میآورد.