هنر رنجاندن

نسخه مکملی بر کتابچه «هنر همیشه بر حق بودن»
L'arte di insultare

معرفی کتاب هنر رنجاندن اثر آرتور شوپنهاور | ایران کتاب

فرانکو وولپی درباره کتاب مورد نظر گفته که نسخه مکملی بر کتابچه «هنر همیشه بر حق بودن» است؛ رساله ای که ۳۸ ترفند شوپنهاور را برای استفاده شخصی اش نوشته بوده و طی سال های عمرش منتش نشد. اما پس از مرگش به چاپ رسید. شوپنهاور در فرازهای پایانی این رساله، ابداعاتش را که روش ها و ترفندهای شکست دادن حریف در گفتگو، جدل و کشمکش را شامل می شود و هیچ ارتباطی با حقیقت ندارند، گردآوری کرده است. او معتقد بود وقتی انسان به حریفی باهوش تر و ماهرتر از خودش برمی خورد، دیگر شگردها و فنون ماهرانه دیالکتیکی و چیره دستی در خطابه، کاری از پیش نمی برند.
بین دلایلی که موجب نوشته شدن مطالب این کتاب شدند، یک دلیل جالب توجه هم به چشم می خورد؛ همسایه اش که زنی خیاط به نام کارولینه مارکوئت بود، علیه او به دادگاه شکایت کرد. این زن به اتفاق دوستانش مقابل در خانه ایستاده و با حرافی های خود مزاحم اندیشه های شوپنهاور می شده است. نقل دیگر این است که این زن مزاحم خلوت خصوصی فیلسوف بوده و شوپنهاور هم در اقدامی خشن، او را از بالای پله ها هل می دهد. در نتیجه در روند طولانی دادرسی ۵ ساله پرونده شکایت زن خیاط، فیلسوف آلمانی محکوم شد تا پایان زندگی زن، مبلغی را به طور ماهیانه به او بپردازد.

کتاب هنر رنجاندن

مشخصات کتاب هنر رنجاندن
انتشارات:مرکز
مترجم :
نویسنده :
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964213315-4
تعداد صفحه :1200
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :1860
سری چاپ :1
بخش هایی از کتاب هنر رنجاندن (لذت متن)
سایر سوفیست ها، شارلاتان ها و تاریک اندیشان فقط معرفت را قلب می کردند و به تباهی می کشاندند، هگل حتی اندامگان (ارگان) معرفت، یعنی خود فاهمه را به تباهی کشانده است. درحالی که خود او به مشوقانی نیاز داشت که تا کسی چون او را از توهمات خطرناک ترین یاوه گویی ها، از پریشان بافی های ذاتا متناقض و از ژاژخایی معمول در نوانخانه ها برهانند، تا این آدم، یاوه های خود را به مثابه معرفت عقلی در کله خلایق نچپاند؛ در عوض خود او مغز جوانان بینوا را به تباهی کشاند، کسانی که یاوه هایش را با سرسپردگی مومنانه می خواندند و می کوشیدند آنها را چون حکمت والا از آن خود کنند، چنان از آن آموزه ها گمراه شدند که اکنون برای همیشه از تفکر راستین، ناتوان مانده اند.