کتاب مرا در قصه ات نکش

صورت سرمه از اشک خیس شده و آب دماغش راه افتاده. می‌آید دستش را از دست شهرزاد بکشد بیرون که شهرزاد نمی‌گذارد. سر سرمه را می‌کشد طرف خودش و بغلش می‌کند. حالا هر دو در آستانه‌ی در ایستاده‌اند و شهرزاد دست‌هایش را حلقه کرده دور کمر سرمه و او را به خودش فشار می‌دهد. سرمه دست‌هایش را از شهرزاد دور کرده است، اما شهرزاد نمی‌گذارد که از هم دور شوند. دهانش را می‌برد طرف گوش سرمه و می‌گوید: «اون فقط یک داستان جناییه. ربطی به تو و مامانت نداره.» سرمه خودش را جدا می‌کند و دست‌هایش را روی اشک‌های صورتش می‌کشد. «از این به بعد خوب بنویس. اتفاق‌هایی رو بنویس که دلم می‌خواد بیفته و نمی‌افته. یک‌جوری بنویس که همه چیز بهتر به نظر بیاد.» و از در می‌رود بیرون.