تعامل در آموزش صرفا به معنای گفتوگو یا تبادل اطلاعات نیست. تعامل سازنده نوعی رابطه پویا و دوطرفه است که در آن معلم و دانشآموز هر دو نقش فعال ایفا میکنند. در این فرایند، معلم تنها انتقالدهنده دانش نیست، بلکه نقش راهنما، تسهیلگر و انگیزهبخش را بر عهده دارد. دانشآموز نیز صرفا دریافتکننده منفعل دانش نیست، بلکه با پرسشگری، مشارکت و تجربههای شخصی خود در شکلگیری جریان یادگیری سهیم میشود. این نوع ارتباط دوسویه، بنیان یادگیری عمیق و پایدار را فراهم میکند