یادگیری مشارکتی یک رویکرد آموزشی است که بر پایه تعامل دانشآموزان با یکدیگر استوار است. در این روش، دانشآموزان نه تنها از معلم میآموزند، بلکه نقش فعال در یادگیری یکدیگر دارند. آنها با تشکیل گروههای کوچک، مسئولیت یادگیری را به صورت مشترک بر عهده میگیرند و در فرایند آموزش به عنوان همکار و همیار ظاهر میشوند. این امر سبب میشود که دانشآموزان احساس کنند یادگیری تنها یک فعالیت فردی و رقابتی نیست، بلکه یک فرایند جمعی و تعاملی است که به رشد همه اعضای گروه کمک میکند. چنین نگرشی در تضاد با نظامهای آموزشی سنتی است که بر رقابت فردی، نمرهگرایی و انتقال یکسویه اطلاعات از سوی معلم به دانشآموز استوار بوده است.