روانشناسی یادگیری، پلی است میان ذهن انسان و دنیای آموزش. این رشته به ما میگوید چرا برخی دانشآموزان با شنیدن یک جمله، مفهومی را برای همیشه به خاطر میسپارند و برخی دیگر پس از ساعتها تکرار همچنان آن را فراموش میکنند؛ چرا بعضی کودکان از مدرسه گریزانند و بعضی دیگر صبح زودتر از زنگ مدرسه بیدار میشوند؛ چرا یک معلم با همان کلمات و همان کتاب، در یک کلاس موج شوق برمیانگیزد و در کلاس دیگر خاموشی و بیتفاوتی حاکم میشود. پاسخ این پرسشها نه در بخت و اقبال، که در قانونهای دقیق و قابل فهم ذهن انسان نهفته است.
در سده گذشته، بزرگترین ذهنهای روانشناسی کوشیدهاند این قانونها را کشف کنند و به ما بیاموزند. از آزمایشهای ساده اما شگفتانگیز ایوان پاولف با سگها که نشان داد چگونه میتوان یک پاسخ طبیعی را به محرکی تازه پیوند زد، تا اندیشههای ژرف لو ویگوتسکی که یادآوری کرد هیچ انسانی تنها یاد نمیگیرد و همیشه «دیگری» در یادگیری او حضور دارد؛ از جعبههای اسکینر که قدرت پاداش و کاهنده را نمایاند تا نظریه غرقگی میهای چکسنتمیهالی که به ما گفت چرا گاهی زمان از یاد میرود و انسان کاملا در کاری که انجام میدهد مستغرق میشود. همه این اندیشهها، تکههای یک پازل بزرگاند که وقتی کنار هم قرار میگیرند، تصویری روشن از چگونگی یادگیری انسان به ما نشان میدهند.
الهام سعدی نویسنده ایرانی متولد 1380 میباشد.